Le cadita

Io senti lucto pro nostre infantes

que va inherer

un mundo deteriorate

Mal nos pilotava le nave,

colpava plure scolios,

le nave prende aqua,

forsan illo naufragara

Ora qui prendera le timon?

Longemente nos tormentava matre natura

e ora illa es preste a vengiar se

super nostre infantes

A ubi illes escappara?

Ubi illes trovara protection?

Nostre traino derailava

e craccante cade del monte

al valle del lacrimas

Le catastrophe non plus

pote esser evitate

In le fundo io vide

un terra ardente e sic,

tormentate de conflagrationes

e apud isto un mar irate

que vole devorar le mundo

pro celar suffrimento e morte

ante oculos celeste

Ma nulle deo existe

que pote pardonar nos

Nulle deo existe

que pote salvar nos

Abandonate nos sta

e specta le cadita imminente

o mira in schermos

pro escappar un cognition

troppo pungente

Io senti lucto pro nostre infantes

que va inherer

un mundo deteriorate