Un nocte in Le Cairo

UN NOCTE IN LE CAIRO

Nocte in Egypto. Le celo clar e profunde
Fulgura. Le via es triste. Le Plenilunio
Es sinistre, e super le pace del mundo
Le anima del Pharaos cammina e vaga.

Le mastiffes nigre va latrante al luna…
Le Cairo ha un beltate archaic.
In le angulo plus in lontan del via
Passa cantante un femina hebraic.

Egypto es sempre assi quando il se face nocte!
A vices, ab le pyramides le quiete
E obscur profilo, exponite sub le radios lunar, sembla
Un sombre interjection de timor!

Como un contrasto a ille misereres,
In un kiosque in festa le gaudiose turba crita
E intra dansa le homines e feminas 
In un agglomeration cosmopolita.
Vertiginose per vino, un joculator de Asia,
Convulse e rupte, in le apogeo del furia,
Executante evolutiones de razzia
Dice un clamor epileptic de injuria!

Circum un ample tabula nigre
- Ultime nota del connubio execrabile -
On vide dece jocatores de roulette
Fumante, discutente, conversante.

Resplende le celeste superficie.
Dormi taciturne le natura sage…
In basso, in le plus proxime prateria,
Se pasce un splendide cavallo de Arabia.

Vaga in le spatio un sylpho solitari.
Strepe kinnors! Depost, toto es tranquille…
A pena como un vetule stradivarius,
Singulta tote le nocte le aqua del Nilo!

Augusto dos Anjos, poeta brasilian, (1884-1914). 

Leave a Reply