Li puella avan li porta

Original raconta de Halloween scrit de Dorlota Burdon in li novembre 2020.

It esset li nocte de Halloween e yo volet partiprender in un festa con mi amícas. Omnicos esset perfect! Mi genitores hat departet del dom por visitar amícos queles habitat lontan. To significat que yo esset sol in hem. Omni litt infantes del vicinage ja hat visitat me. It esset ott horas, e ili certmen ja esset in lor hemes, juient lor dulci preda. Pro to yo havet suficient témpor por preparar me por li festa. E quam fémina to posse sempre durar longmen e nu nequí posset lamentar que yo bloca li toilette por tro long.

Yo ja hat lavat mi long blond capilles e regardat me in li spegul. Omnicos devet esser perfect hodíe pro que Steve va esser anc in li festa. Il eat in li sam classe quam yo e yes fórsan yo esset un poc inamorat in il. Ma il tot ne savet it til nu. Hodíe esset li grand chance por me! Yo esset pectinant mi capilles quande it tintinat ye li porta. Qui posset esser to? To ne ja posset esser mi amíca Eileen. It esset solmen ott horas e demí e noi hat acordat que ella va venir por me ye nin horas. Eileen es mi max bon amíca in li classe.

Fórsan esset ancor un infante in un costum qui volet demandar sucrage. It tintinat denov. Yo sospirat con alt voce. To vermen genat me in mi preparationes. Li grime deve esser perfect. Yo volet transvestir me quam Hermione Granger pro que li motto del festa esset Harry Potter. Yo maledit e descendet li scaliere. It tintinat por li triesim vez! To es vermen un poc insolent. Yo clamat con alt voce: „Yes, yes yo veni strax!“ Yo pensat que fórsan it es un infante con su genitores. Ili certmen hat videt li lume in li toilette. Yo ancor ne hat vestit mi costume. Yo serchat li buxe con li sucrage e apertet li porta.

E vermen, un infante stat avan li porta, ma sin genitores. Esset strangi que esset solmen un puella sin acompaniament. Ella aspectet qualmen fórsan ella have 10 annus. Ella esset vestit quam un morta. Li pelle esset vermen pallid. Ella havet un excelent grime! Mem li visage esset pallid e sin sangue e sin vive. Li blu ocules del blond puella ne movet se e su vestimentes semblat esser humid. Su blanc e pallid pelle semblat quam macerat, quasi li córpore del infante hat jacet por quelc dies in li aqua. Yo perceptet un trist expression in su ocules. Chascun color esset cedet ex su labies. Ella portat un pantalon blue jeans e un pallid-orangi pull-over quel aspectet quasi on hat lavat it tro frequentmen. Ella vermen aspectet horribil! Vermen perfect por Halloween! Yo esset totalmen impresset de tant realisme del costume. It esset un del max realist costumes de Halloween queles yo hat videt! Yo esset entusiasmat!

Noi stat vis a vis por adminim un minute. Yo atendet li obligatori „sucrage o suffrentie“. Ma necos venit ex li bocca del pallid blond puella. Yo pensat que ella esset timid e pro to yo fat li unesim passu del conversation.

„Salute! Tu vermen aspecte magnific! Tu porta li max bon costume de Halloween quel yo ha videt durant li tot vésper“, yo dit e subridet afabilmen.

Con un leni voce yo dit: „Yo aporta quelc sucrages por te! Ples atenter!“ Ella stat avan li porta quam si ella esset catenat al suol, con rigid vacui ocules. Poc a poc omnicos semblat me plu e plu strangi.

Yo tenet li sucrage avan ella. Yo hat paccat li chocolate in un litt plastic sacette, pro que ella ne havet un sac. Ma denov ella ne reactet.

„Esque tu es vermen solitari?“, yo questionat expectante que un amasse de infantes hat celat se circum li dom. Ma necos evenit.

Subitmen ella apertet li bocca un poc e dit con un bass voce: „Yo es tot solitari.“

It semblat me que ella perdit lentmen su timiditá.

„Ma certmen tu have genitores, ú ili es?“, yo dit suciat.

„Ili ha perdit me“, la puella respondet e su ocules regardat fixmen in li vacue.

Li tot afere devenit plu e plu strangi. To ne esset normal! Chascun infante joya pri sucrage.

„Pro quo ili ha perdit te?“, yo questionat, e li response gelat me li sangue in li venes.

„Pro que yo es mort!“, ella dit con un trist e frigid voce. Yo sentit crescer li panica in me.

„Quel es tui nómine? Qualmen yo posse auxiliar te, mi cara?“, yo questionat con timore in mi ocules.

„Mi nómine es Charlotte Baxter, ma it es tro tard por omnicos“, ella replicat strax.

Yo rememorat que yo vermen hat leet ti nómine in un jurnal. Yo esset tre chocat.

Yo inclinat mi cap e questionat: „Quo yo posse far por te? Esque tu vole intrar?“

Ma ella succusset li cap e dit: „No, mersí. Yo ne posse restar plu ci.“. Tande ella desaparit in li tenebrositá.

Yo stat ta sin mover por quelc minutes. Tande yo criat li nómine del puella. „Charlotte! Charlotte?“, ma ella ne respondet e yo nequande revidet la. Yo esset sub choc e decidet ne ear al Halloween-festa. Yo scrit a mi amíca que yo esset malad. In vice del festa yo serchat in li internet e vermen yo decovrit qui esset Charlotte Baxter. Ella desaparit ante tri semanes sin tracie. Du dies pos Halloween su cadavre esset trovat in un lac in li circumage. Charlotte esset li victime de un crímine. Yo mult criat pri Charlotte Baxter quande yo leet to. Yo nequande narrat pri li puella avan nor porta a un altri person til nu. Yo ne plu apertet li porta durant Halloween. E ples esser prudent quande vu aperte li porta in li nocte de Halloween. On nequande save qui va visitar vos.

(Novembre 2020)