Mi schola

Le schola le que io frequentava esseva plen con barras como le carceres.
E mi Maestro, de fronte arrugate como un dictionario;
Complicate como le Mathematicas;
Inaccessibile como Le Lusiadas de Camões!


Apud su porta io esseva sempre hesitante…

In un latere le vita…  — Le vita mie adorate de infante:
Piniones… Cometas de papiro… Cursas sub le Sol…
Volos de trapezio sub le umbra del arbores de manga!
Saltos ab le arbores de inga ad intra le fluvio…
Jocos con castanias…
— Mi ingenio de fango pro facer melle!


In le altere later, celle tortura:

— Quante orationes?
— Qual es le plus grande fluvio de China?
— A 2 + 2 A B = quanto?
— Que es curvilinee, convexe?
— Puero, veni ci dar tu lection de rhetorica!
— “Io comencia, athenieses, invocante
le protection del deos del Olympo
al destinos de Grecia!”
— Multo ben! Illo es del grande Demosthenes!
— Nunc, lo de francese:
— “Quand le christianisme avait apparu sur la terre…”
— Basta
— Hodie nos habe inquirition…
— Le argumentation es sub colpo de ferula!
— Qual es le distantia ex le Terra al Sol?
— ?!!
— Esque tu non lo sape? Cede tu mano al ferula!
— Ben, deman io vole isto de memoria…
Felicemente, in le comencio del nocte,
io habeva un vetule seniora qui me contava historias…
Belle historias del regno del Mãe-d’água
E qui me inseniava peter benediction al luna nove.

Ascenso Ferreira, poeta brasilian, (1895-1965).