Adeo, mundo vetere

Adeo, mundo vetere
Le sol se pone
e le nocte porta con se
un frigor que nemo ha sentite antea
Quando le sol se levara deman
vos videra un mundo paralysate
ubi nihil cresce plus
Le nocte menaciante non pote esser stoppate
Illo pulsa le homines ad actos
que destrue les mesmes
Omne le portas deveni claudite
Nemo passara
Le homines malade mori in solitude
Io flotta in alto, lassa le terra
Le gravitation del sol es plus forte
que lo del nocte
Io lassa le atmosphera
Il es frigide 
ma mi febre me caleface
In spatio il non ha aere
Al fin toto es blanc