Sonata lunar

In luce lunar
digitos cerca lor via inter claves
Le diurne dolos
in nocte trova reposo
Molle melodias consola le compositor
Tonos diffuse
son necate in sibilante susurro
ma illos son belle e perfecte
in le mundo de ideas
Notas crea parve undas al papiro
Trioles luctante vade in alto
con fortias deperiente del spero
Le gaudiose dies ha finite
e l’obscuritate es inclemente
Jam le sol se ha ponite
e le luna fugi trans le firmamento
Ma le musica continua sonar
cantar e consolar
Tonos plena le nocturne vacuitate
con obras de un homine solitari
Illos crea vibrante sculpturas aeree
que plana via ad assetante cordes,
de homines distante,
in quales illos sonara
tanto longe quanto remane
spiritos compassionate
sub le lugubre
pallide, languide
luna