LA BONA ANCIENA TEMPO

Kande me esis puero dum la yari 1950ma, la someri esis tre pluvoza ; la apari dil suno esis skarsa. Ma, lore (kande la suno brilis), esis ideala temperaturo ne tro varma. Tale, me regretis ke la vakanco pasis sen povar juar ol multe, nam la pluvo impedis profitar la somero ed ico esis tre depresanta. La adulti parolis pri la preirinta yardeki kande esis varma sunoza vetero e mem akra sikeso. Li ne semblis esar nostalgioza pri co. Pro ke me ne savis quo esas sikeso e varmeso me revis pri oli e me regretis travivar apokalipsala tempo di mondo-krulo. Dum la yari 1960ma, la situaciono, tamen, amelioresis e se la vintri divenabis tre kolda la someri divenabis sunoza e kun normala varmeso. Tamen, itaepoke, mea matro, qua laboris en hospitalo, naracis a ni ke oldino evanta plu kam 80 yari e qua sejornis ibe plendabis ke onu ne plus havis la bela varmega someri quale olim kande on sufokis pro la varmeso. Mea matro adjuntis : “El esas okadekyarulino, forsan pro la evo lua sango ne cirkulas plu bone ed el divenis koldo-timema.” Ma la oldino ne esis fola e dum la yari 1970ma la someri ridivenis varma “quale olim”. Nun, pro la pluvarmesko klimatal, la someri esas sempre plu varma e penoza e me regretas la yari 1950ma e la somerala pluvo qua posibligis bone dormar e durar esar aktiva. Ita epoko divenis por me la “bona anciena tempo”.
L’image contient peut-être : plein air