Minori fratres e demones (Lecion 2)

Quo es li max mal témpor con un litt fratre? Yes, it es li vacanties. Li tortura augmenta se in casu que tu deve logiar in li sam chambre durant li tal-nominat “vacanties”. Li sequent raconta ancor monstra clarmen que tui genitores automaticmen sta sur li látere del litt demon.  E nu lass nos vider quo evenit con nor povri Anabell.

MINORI FRATES E DEMONES (LECION 2)

Regul 2: Oblivia tui vestimentes estival!

Pos quelc dies in li vacanties evenit li sequent desagrabil situation. It esset surprisant calid in ti dies e yo esset felici finalmen portar mi vestimentes estival. Naturalmen yo hat remarcat li grand ocules de mi litt fratre Lucas, ma yo hat simplicmen ignorat les. Ma pos li supé mi matre dit a me con un conspiraosi regarde: „Mi car Anabell esque tu posse auxiliar me ancor un poc in li cocine?”

Yo posset vider pro li regarde de mi patre que mi genitores concordat informar me pri un desagreabil cose pro que in li cocine ne esset mult far. Yo e mi matre ja hat finit omni taches quam sempre durant mi patre e mi fratre discusset pri football e altri masculin temas. Yo strax timet que mamá volet disccusser con me “feminin aferes”. Yo expectat un superflú monolog pri menstruation o anti-contraception ma it devenit mem pejor.

Mi matre comensat su discurse tre prudentmen.

“Mi carissima, yo devet conversar con te unvez inter féminas!” Yo presque ridet pro que yo pensa que yo es ancor un puella e necun maritat féminas con du infantes. Ma yo savet que it esset plu bon tacer e solmen inclinat li cap.

Mamá continuat:”Tu es ja vermen un adult fémina mi Anabell e yo es tre fier pri to”.

Nu mi patientie hat atinget su fine.

“Yes, mamá mersí. Ma quo tu vole me dir?”, yo replicat per un direct question.

Strax mamá rubijat e dit: “Yo vole dir que tui feminin córpor es ja bon developat.”

Nu anc yo rubijat in ti momente e yo pensat que ella regardat mi mammes.

“E anc tui fratre deveni plu un plu un mann,” ella continuat regardante me.

Ma yo contradit e ridet: “Il es ancor un stult infanto.”

Mamá regardat me un poc furosimen e attacat me: “Tu es tre ínjust mi senioretta. Il es in li pubertá, ma fórsan in un altri stadie quam tu yun dama.”

O ella esset vermen furiosi. Li titules “mi senioretta” e “yun dama” esset clar indicationes por to. Yo devet esser prudent.

“Anabell, noi prega te portar un sinushalter in li dom pro consideration a tui fratre.”

Nu yo devenit incolerat: “Quo? Qui es noi?”

“Yo e tui patre, mi yun dama.”, ella respondet ínmediatmen.

To solmen augmentat mi colere e yo criat: “Esque to es mi culpa que il gapa a me? Yo es li victime! E yo es punit! Fórsan it vell esser li max bon si yo vell porta un burca con vel.”

Mamá restat calm e respondet: “Anabell, chascun adult féminas porta un sinushalter. To posse esser fier pri to. Altri puellas ne esset tant developat ta quam tu.”

Qual compliment! Li ultim frase esset un special humilation. Yes, Anabell con li gigantesc mammaches confuse su povri litt fratre. Esque it ne sufice que li puéres moca me pro to in li scola? Pro quo mi matre odia me tant?

Tande ella subridet e adjuntet: “Mi grand puella, noi posse juntmen ear comprar por te un nov bell sinushalter.”

Ella vermen totmen ne comprendet me. Yo videt que chascun resistentie esset in van. Mi ocules plenat se con lacrímes e yo curret in mi chambre. Mi chambre? Li chambre que yo decet divider con mi fratre, li litt lasciv demon. Yo hat obliviat questionar ca yo devet anc in li nocte portar nu un sinushalter.

Li munde esset tant ínjust a me. E bentost mi cap-cussine esset humid de mi lacrímes. Ma li inferne in li vacanties ancor continuat. E quande yo imaginat li dialog con mamá e papá pri su filia pri mi mammes you sentit un grand nausea.