Sonios sin bucca

Le sonios attende sub le lecto
Quando tu te ha addormite
illos entra trans le aures
e trans le bucca
Illos sede presso le cossino
e reposa
ante de ballar sur tu stomacho
Le sonios non ha facies
ni bracios,
solmente gambas e ventre
Le sonios non pote dicer
de ubi illos veni
e que illos vole
Illos conta multe cosas
re homines
que ha bollas in vice de nasos
e vive in domos
con elevatores rupte
Illos conta de tu amicos
qui mangia ribes e uvas sic
e postea curre via
al formicas
Illos imita tu roncos
e ride impudentemente
A vices illos imita monstros
crita e rugi
nonobstante le bucca mancante
Non time le sonios!
Tu te evelia e plora
ma tunc illos jam ha disparite
(Scribite insimul con mi filia Olivia, 4 annos)