Exterterani en Nova Zelando

“En lua “Ancient History of the Maori” (Anciena Historio di le

Maori), Nova Zelando, 1889, John White kolektis legendi dil Sudala

Maro kun la skrupuli di ciencisto. Kande lu komencis redaktar sua

verko en 1880, on raportis a lu multa prehistoriala historii qui

transmisesis de unesma informo-fonto a lu da la sacerdoti. Ja en lua

unesma libro la temi traktata esis ube on devas serchar la origino

dil prehistorio:

 

“La genealogio dil dei

La historio dil kreado

Milito en la universo

La kreo di homulo ed homino

La diluvio e raportaji pri la Archo

Mariaji inter dei ed homi

Voyaji inter la Tero ed altra steli

Nutrivi qui falis de la cielo.”

 


Nova Zelando esas prizata lando dal Exterterani
La legendo Rongamai koncernas tribuala militado. Pro timo

desvinkor, la tribuo Nga-Ti-Hau serchis sekureso en fortifikata

vilajo. Kande li minacesis da nevinkebla adverso lore la militisti

Nga-Ti-Hau serchis la helpo dal deo Rongamai. Kande la suno esis

ye lua zenito, la deo aparis.

 

“Lua aparo esis

quale brilanta stelo,

quale fairala flamo,

quale suno.”

 

Rongamal flugis super la vilajo e tervenis:

 

“La sulo movesis,

Nubi de polvo impedis nia vido

La bruiso grondis quale tondro,

Pose quale la impetuoza sono en musloskalio”.

Tale adportesis nova kurajo a la militisti per ica manifesto di

forteso dal deo e li invadis lia astonata enemiki.

 

En la legendo di Tawhaki, la yunino Hapai decensas de la sepesma

cielo por pasar la nokti kun “bela homulo”. Ica selektita viro savas

nulo pri la origino dil yunino; erste kande el esas gravida elu

revelas la “vereso”. El venas de distanta mondo trans ilua

horizonto ube el havas la rango di deino. Lore, cesinte esar yunino,

el naskigas filiino e pose retroiras aden la kosmo.

La diverseso de la helpi per qui la deaji envelopata da misterio

retroiras a l’universo esas perplexiganta. Lore senfina skali uzesas,

e pose desaparas ed esas nultempe rividita, lore turmi existas por

helpar la starto, altrafoye araneo-teli o vito sarmenti esas sate

forta por irigar la voyajeri adciele, ma li esas anke ofte

transportata da uceli o draki, od eniras la vakua spaco sur kordi.

Ma irgequa esez la raporto, olda muliero sempre asistas la departo.

Squatanta sur la sulo, elu kontas terpomi. Elu avertas la deaji pri

“la vento qua suflas ad-tere” e pose el jetas la terpomi aden la

fairo, unope, non, ok, sep, sis, kin… La olda muliero facis reguloza

konto retroe, exakte quale on facas nunepoke che Spacocentro.”

 

Extrakturo de la libro L’ ORO DIL DEI da Erich von Däniken.

 

(Artiklo publikigita en la n°1/2003 di Kuriero Internaciona)