Monthly Archives: November 2017

2017-11-17 – Ardor in Stati Unied de Amerik

23622314_1774728605873363_5938211857721348151_nArdor insendiik furios kombustav etaj superior de un eks edifisii domisilik in Manhattan superior, New York, SUA nord-estik. It esav ardor impulsed per vent, kel rapide pusav ardor a etaj superior – a vakuitet intr flank superior de etaj e flank inferior de tekt. Departement antiinsendiik de urb New York av suksesose viktoried ardor e librifiked arendatori habitant domisil. Krus Rub av arived a sukursar homi sinedomifiked per ardor. Kuasi des homi av esed seriose lesed. (0 | US)

<phoneme alphabet=”ipa” ph=”arˈdor insenˈdjik fuˈrjos kombusˈtav eˈtaʒ supeˈrjor ˈde ˈun ˈeks ediˈfisji domisiˈlik ˈin mænˈhætən supeˈrjor”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”nuː ˈjɔɹk”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”ˈes ˈu ˈa nordesˈtik”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”ˈit eˈsav arˈdor impulˈsed ˈper ˈvent”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”ˈkel raˈpide puˈsav arˈdor ˈa eˈtaʒ supeˈrjor”/> – <phoneme alphabet=”ipa” ph=”ˈa vakwiˈtet ˈintr ˈflank supeˈrjor ˈde eˈtaʒ ˈe ˈflank infeˈrjor ˈde ˈtekt”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”departeˈment antjinsenˈdjik ˈde ˈurb nuː ˈjɔɹk ˈav sukseˈsose viktoˈrjed arˈdor ˈe librifiˈked arendaˈtori habiˈtant domiˈsil”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”ˈkrus ˈrub ˈav ariˈved a sukurˈsar ˈhomi sinedomifiˈked ˈper arˈdor”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”ˈkwasi ˈdes ˈhomi ˈav eˈsed seˈrjose leˈsed”/>.

LA MISTERIO DIL PETRO DI INGA

Un de la peizaji arkeologial maxim facinanta dil Antiqua Epoko Braziliana, la Petro di Inga esas monumento antiqua, qua, segun la expertizisti, kontenas nekontebla nombro de simboli ed un “Star Map” (Mapo di steli) reprezentanta la stelaro di Orion. La expertizisti qualifikas la Petro di Inga kom “eceptala monumento arkeologial, quale nul altra en la mondo.”
Altra ciencala exploranti vidis en ol la prezenteso di anciena Atlantidani qui, supozeble, grabis ta reprezentaji pos fugir Atlantida. Nome, certena formi ulagrade memorigas pri la signi venanta de Mezopotamia. Til nun, la arkeologiisti ne sucesis dechifrar ca simboli.

Martin Schäffer volas stabiligi la asocion

Stabiligo de la asocio kaj malpliigo de la deficito estas la plej urĝaj taskoj, kiujn volas entrepreni la nova ĝenerala direktoro de UEA. Tion rakontas Martin Schäffer en intervjuo al Libera Folio. Li transprenos la taskon jarŝanĝe, kaj samtempe demisios kiel estrarano kaj ĝenerala sekretario de UEA.


Martin Schäffer.

Libera Folio: Kiam vi pasintfoje estis en la Centra Oficejo, kaj kiel longe? Kiaj estis viaj impresoj pri la laboretoso kaj ĝenerala situacio? Kiajn konkludojn vi faris el tio?

Martin Schäffer: – Miaj lastaj vizitoj al CO estis komence de septembro kaj fine de oktobro. En septembro mi parolis kun ĉiuj oficistoj grupe, parte individue. Kelkaj oficistoj akceptis plenigi enketilon. En oktobro temis pri partopreno ĉe TEJO-estrarkunsido. Klare estis kelkaj aspektoj de la laborsituacio, kiujn ni devus strebi plibonigi. Al la Estraro de UEA mi transdonis raporton pri mia vizito.

Kiel ofte kaj kiel longe vi planas restadi en la Centra Oficejo, kiam vi estos la ĝenerala direktoro?

– Grandan parton de la jaro mi loĝas en urbeto tre proksime al la landlimo de Nederlando. La distanco al Roterdamo estas malpli ol 200 kilometroj. Dum la tempo kiam mi estas en Germanio mi planas viziti Roterdamon minimume dum 1-2 labortagoj semajne. Laŭbezone pli. Kiam mi vizitas aliajn mondopartojn, ĝenerale dum kvar monatoj, mi kompreneble malpli ofte povas esti en la oficejo. Supozeble temus pri unu vizito kun daŭro de 7-10 tagoj. En la nuna mondo tamen eblas havi bonan kontakton kaj kunlaboron ankaŭ distance.

Kiajn ŝanĝojn vi planas fari en la funkciado de la Centra Oficejo? Ĉu la nuna kvanto de oficistoj sufiĉas, troas aŭ maltroas?

– La CO laŭ mia impreso jam dum multaj jaroj laboras kun maltro da oficistoj, se oni vidas la taskojn, kiujn oni devas kaj devus fari. Tio tamen ne signifas, ke ni povas permesi al ni pli da oficistoj, ĉar ni ne rajtas foruzi ĉiujn havaĵojn de la asocio ene de malmultaj jaroj. Nepra por ni do estas la trovo de novaj enspezo-fontoj, teknika modernigo, rapidigo kaj pliefikigo de laborprocezoj kaj taskokritiko. Troan laborstreĉon ni provu mildigi pere de helpo de volontulaj laborfortoj kaj laborfortoj en ne tro kostaj landoj.

Ĉu estas utile por la funkciado de la Centra Oficejo, ke tie nun daŭre troviĝas multaj provizoraj volontuloj, kiuj en la komenco de sia volontulado ofte tute ne scias Esperanton?

– Ne temas pri “provizoraj” volontuloj. Temas pri volontuloj, kiujn ne ni mem pagas, sed Eŭropa Volontula Servo. Tiaj volontuloj por nia movado kaj por nia CO havas multe pli da pozitivaj aspektoj ol negativaj. Ni taŭge devas zorgi pri ili kaj pri la homaj rilatoj en la Oficejo, por ke ĉiuj havu bonan sperton.

La kvanto de konstantaj oficistoj lastatempe malpliiĝis pro la lastatempa demisio de Tobiasz Kaźmierski, la 1,5-jara foresto de Pasquale Zapelli pro sanproblemoj kaj krome la pensiiĝo de Roy McCoy. Ĉu ne pro la jama malekvilibro inter malmultaj spertaj oficistoj kaj multaj nespertaj volontuloj la fizika ĉeesto de la direktoro estus aparte dezirinda?

– TEJO gvidas siajn volontulojn ĉefe pere de la reto. Nur fojfoje ili devas demandi al oficistoj. Ankaŭ la UEA-volontuloj laboras relative memstare. Konstanta fizika ĉeesto de la direktoro ne estas nepra. Kompreneble estas bone havi surlokan prizorganton, sed ne nepre devas temi pri “la direktoro”. Tute sufiĉus havi surlokan kunordiganton por specifaj demandoj (ekzemple teknikaj).

Kiel vi imagas la kunlaboron kun Ralph Schmeits? Ĉu li efektive iĝos la direktoro de la Centra Oficejo kaj respondecos pri la ĉiutagaj aferoj, dum vi kiel ĝenerala direktoro pli zorgos pri strategiaj aferoj?

– Temas pri teameca afero. Ĉiuj oficistoj kune povas aranĝi CO-ĉiutagaĵojn. Gravas organizado kaj interkonsento. La taskaro de Ĝenerala Direktoro estas pli vasta ol zorgo pri strategiaj aferoj. Mi nur citas kelkajn taskojn: kunlaboro kun volontuloj, oficistoj en- kaj eksterroterdamaj, financaj aferoj, kunlaboro kun la Estraro kaj Komitato, kreo de buĝeto konsulte kun financa fako kaj oficistoj, kontakto kun donacantoj, subvencipetoj, administrado de UEA-fondaĵoj, aranĝo de donac-, membrovarbaj kampanjoj, kontaktoj kun Landaj Asocioj, pago por Aligitaj Membroj, Facebook- kaj retpaĝo de UEA. Ĉio kompreneble kunlabore kun aliaj. Ne nur kun Ralph, sed ankaŭ kun la aliaj oficistoj mi antaŭvidas bonan kunlaboron. Pri la dua parto de via demando mi ankoraŭ ne povas respondi.

Vi estas jam la dua estrarano, kiu transprenas taskojn normale faratajn de oficisto. Ĉu tio ne estas signo de krizo en la normala funkciado de la asocio?

– Mi ne restos estrarano. Kun la enposteniĝo mi fariĝos oficisto de UEA. La nura revolucio estas, ke mi grandparte laboros distance. UEA daŭre estas forta asocio, sed granda problemo estas, ke la spezokonto jam delonge vivas per subvencioj de la kapitalo. Plej granda malbonaĵo por UEA tamen estas la nuntempa ekonomia situacio kaj la politiko de la Eŭropa Centra Banko. En 2012 estis enspezoj de pli ol 100.000 eŭroj el rento por la spezokonto. Por 2018 ni antaŭvidas, ke la rento kontribuos nur per ĉirkaŭ 30.000 eŭroj. Ĉefaj taskoj de mi estas stabiligi la asocion, malplialtigi la deficiton kaj almenaŭ haltigi la falon ĉe la membrokvantoj. Mi estas optimisma atingi la celon kaj mi certas, ke tre multaj homoj akompanas min en tiuj malfacilaj tempoj. Al ili mi jam anticipe dankas.

2017-11-12 – Terrae motus in Costarica

23473082_1493376930775393_8944940436699933980_nForti terrae motu magnitudinis 6.5 vesperi Solis die Costarica tremita est. Res ex abacis dejiciebantur et homines territi foras excurrebant. Electricitas alicubi diminuta est, quia ductus electrici ceciderunt, sed nullum grande infrastructurae damnum nuntiatum est causa motus, qui regionem circa Parrita urbem in litore Pacifico affecit. Motus centrum juxta Jacó urbem Costaricae meridionalis fuit, quae centum chiliometra a Sancti Josephi Urbe capite Costaricensi distat. (14 | CR)

2017-11-12 – Terra tremar in Irak

23380302_585387601792486_7827929424385051989_nIn mare di oriento star paise Kurdistan in frontiera di Irak e Iran. In montagnia in Irak star città Hełebce. Terra tremar la in sera di domingo. Terra tremar tanto forti, que genti sentir il in Palestina. Forza di tremar star sette e tre di dieci partes. Quasi tre cento umano star morto e quasi quatr’ mille haber piaga. Genti inquieto dispendir notte fredo per corrir fora casa a strada, forar rovina e fasir ricerca furioso di señores survivente. Lampo star oscuro. (61 | IQ)

2017-11-13 – Terra tremar in Irak

23380302_585387601792486_7827929424385051989_nIn mare di oriento star paise Kurdistan in frontiera di Irak e Iran. In montagnia in Irak star città Hełebce. Terra tremar la in sera di domingo. Terra tremar tanto forti, que genti sentir il in Palestina. Forza di tremar star sette e tre di dieci partes. Quasi tre cento umano star morto e quasi quatr’ mille haber piaga. Genti inquieto dispendir notte fredo per corrir fora casa a strada, forar rovina e fasir ricerca furioso di señores survivente. Lampo star oscuro. (61 | IQ)

2017-11-12 – Malkovro en Antarkto

AŬSKULTU SONAN REGISTRAĴON (brita angla akcento)

Antarctic_Beech_at_Comboyne_NSWFosilioj de arbaro estis trovitaj en Antarkto. Dum la antarkta somero, tersciencistoj Erik Gulbranson kaj John Isbell de la usona Universitato de Viskonsino-Milvokio grimpis en la frostitaj pintoj de la Transantarkta montaro en McIntyre Promontory en la okcidentpacifika bordo de Antarkto. Antarkto estis hejmo de diversaj muskoj, filikoj kaj formortinta pteridospermofita planto nomata Glossopteris kaj la sciencistoj opinias, ke la arbaro etendiĝis tra la tuta Antarkto. (0 | AQ)

<phoneme alphabet=”ipa” ph=”fosiˈlioj de arˈbaro ˈestis troˈvitaj en anˈtarkto”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”dum la anˈtarkta soˈmero”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”terst͡sienˈt͡sistoj”/> Erik Gulbranson <phoneme alphabet=”ipa” ph=”kaj”/> John Isbell <phoneme alphabet=”ipa” ph=”de la uˈsona universiˈtato de viskonˈsino milvoˈkio ˈgrimpis en la frosˈtitaj ˈpintoj de la transanˈtarkta monˈtaro en”/> McIntyre Promontory <phoneme alphabet=”ipa” ph=”en la okt͡sidentpat͡siˈfika ˈbordo de anˈtarkto”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”anˈtarkto ˈestis ˈhejmo de diˈversaj ˈmuskoj”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”fiˈlikoj kaj formorˈtinta pteridospermoˈfita ˈplanto noˈmata glossopteˈris kaj la st͡sienˈt͡sistoj opiˈnias”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”ke la arˈbaro etenˈdid͡ʒis tra la ˈtuta anˈtarkto”/>.

KA RINASKO ?

Kelka dii ante nun, me lektis stranja libro dal Franca jurnalisto Stéphane Allix. Parolesas pri konocata jurnalisto qua tre interesesas pri militi en la mondo ed anke pri okultismo. Lor retreto for la mondumo (por repozar de lua tro aktiva vivo), il havas stranja experienco, nome ula viziono ube il vidas kombato dum la duesma mondomilito ed SS-oficiro Germana mortigita ye la fauco per splito de obuso ulaloke en nord-Rusia. Il mem perceptas nomo : Alexander Herrmann e grado di oficiro “Obersturmführer” quankam il ne savas la Germana. Il deskovras anke la nasko-dato e morto di ca persono. Dum ula tempo, il ne plus volas pensar pri co, ma la cirkonstanci koaktas lu okupesar pri ca afero ed il havas sempre plu multe l’impreso esar la sama persono kam Alexander Herrmann. Il facas lore serioza e detaloza inquesto en Germania e Rusia e il trovas tre interesiva e stranja kozi. Me skribis : “Ka rinasko ?”, nam ilu ne volas kredar ke il esas la rienkarnigo dil “Obersturmführer”, Alexander Herrmann, ma il havas multo komuna kun il e la sentimento esar lu sub altra formo, quankam tre diferanta de lu. Or, ico esas exakte la teorio dil Buddhismo, qua ne kredas ye la rienkarnigo dil anmo, ma ye la pluduro dil existo dil koncio di individuo tra multa vivi, ma qua povas havar personaleso nemulte simila a lua anciena personales(o)(i). Komence, me kredis ke parolesas pri fiktivajo-verko, ma ol havas tre detaloza fakti atestita per sekura dokumenti. Ed il vizitis anke la ankore vivanta familiani di lua protagonisto. Sube esas la portreto dil SS-oficiro Alexander Herrmann. Me ne savas quon opinionar.
La aludita oficiro segun federala arkivi Germana

Luna fumate

In mi capite
il ha un luna fumate
Quando io dormi
io cade in le nebula de fumo
Omnes ibi cade
Le luna fumate crita
Stridente sonos seca le nocte
Io me evelia
ma le luna fumate remane

La revolucio donis nefinan venkon al Esperanto

Antaŭ cent jaroj, la 7-an de novembro 1917 laŭ la moderna kalendaro, en Rusio okazis revolucio kiu ŝanĝis la mondon. En Rusio la revolucio renversis ĉion kaj inter multaj aliaj evoluoj dum kelkaj jaroj enkondukis oran epokon de Esperanto. 


Propaganda libro eldonita en Sovetio en 1923. Foto: British Library.

Antaŭ kelkaj jaroj Dmitrij Vlasov, kiu tiam studis ĵurnalistikon en la Peterburga Universitato en Rusio, ekinteresiĝis pri Esperanto. La rezulto de lia interesiĝo iĝis du monografioj pri la uzo de Esperanto en Rusio de 1887 ĝis 1938, kiam la Esperanto-movado efektive estis likvidita de la sovetiaj potenculoj.

En sia magistriĝa disertaĵo Historio de aplikado de Esperanto en Rusio, aperinta ruslingve ĉe la eldonejo Impeto en 2014, Dmitrij Vlasov interese rakontas pri la estiĝo, ekfloro kaj malapero de la Esperanta gazetaro en Rusio antaŭ cent jaroj. La saman temon li esploras ankaŭ en sia pli frua verko Esperanto – duonjarcento sub la cenzuro, aperinta ruslingve ĉe Impeto en 2011.

Ni petis lin rakonti pri siaj esplorrezultoj en mallonga intervjuo.

Libera Folio: Kiaj estis la kondiĉoj de la Esperanta gazetaro en Rusio en la jaroj antaŭ la februara revolucio en 1917? Kio ŝanĝiĝis lige kun la februara revolucio, kaj kiuj estis la plej signifaj Esperantaj eldonaĵoj de tiu tempo?

Dmitrij Vlasov: – Esperanta gazetaro en la Rusia imperio estiĝis en la jaro 1905. Antaŭ la februara revolucio en la lando aperis proksimume 40 esperantistaj eldonaĵoj. Tipologie oni povas dividi ilin en tri grupojn. Unue, eldonaĵoj en Esperanto kaj en naciaj lingvoj (la rusa, pola, armena, finna kaj sveda) pri la Esperanto-movado. Due, ruslingvaj, katalogecaj eldonaĵoj pri la sukcesoj en la disvastigo de Esperanto. Trie, fakaj eldonaĵoj en la internacia lingvo.

– Plej interesaj kompreneble estas la eldonaĵoj de la lasta grupo, ĉar en ili la internacia lingvo estis uzata por transdoni informojn, kiuj ne estis ligitaj kun la Esperanto-movado. Al la plej signifaj el tiuj indas kalkuli la popularsciencan gazeton Espero de la konata Peterburga eldonisto V. Bitner kaj du Varsoviajn eldonaĵojn por medicinistoj: Kuracisto kaj Voĉo de Farmaciistoj.

– Inter la eldonaĵoj dediĉitaj al la Esperanto-movado aperis du grandaj gazetoj: la Peterburga Ruslanda Esperantisto kaj la Moskva La Ondo de Esperanto.

– La februara revolucio fakte neniel influis la Esperantan gazetaron.

Sufiĉe baldaŭ post la oktobra puĉo en 1917 la bolŝevistoj fermis ĉiujn opoziciajn kaj sendependajn gazetojn. Ĉu tio signifis, ke estis fermitaj ankaŭ la eldonaĵoj de la esperantistoj? Kion oni povis presi en Esperanto post oktobro 1917? Kiajn malfacilaĵojn renkontis la eldonistoj de tiu tempo?


Dmitrij Vlasov.

– Oni devas memori, ke la oktobra revolucio okazis dum la unua mondmilito, en periodo, kiam la rusia Esperanto-movado estis tre malfortigita. Unue, multaj esperantistoj estis vokitaj al la fronto kaj pereis. Due, la ekonomiaj problemoj de Rusio forte tuŝis ankaŭ la Esperanto-movadon.

– Se paroli pri la Esperanta gazetaro, do dum la milito pro la alta prezo de papero multaj eldonistoj devis rezigni pri eldonado de periodaĵoj. Tiel en oktobro 1917 en la lando jam ne restis eldonaĵoj en la internacia lingvo. Tamen en la jaro 1918 neatendite okazis subita vigliĝo de la Esperanta gazetaro.

– De 1918 ĝis 1922 en la lando aperis proksimume 50 eldonaĵoj de esperantistoj – efektive pli ol dum la cara tempo! Tamen preskaŭ ĉiuj ili fermiĝis post la publikigo de la unua aŭ dua numero – pro pure ekonomiaj kialoj. Rimarkindas, ke parto el ili estis finance subtenataj de la soveta registaro. Ĉiu ĉi tiuj periodaĵoj estis dediĉitaj al la revoj pri la brila estonteco de Esperanto en la soveta Rusio.

En la 1920-aj jaroj Esperanto estis vaste uzata en Sovetio kadre de la tiel nomata proleta Esperanto-korespondado. Pri kia korespondado temis, kaj kiel ĝi estis uzata en la sovetia gazetaro kaj radio?

– En la 1920-aj jaroj en Sovetio forte evoluis la socia movado de laboristaj-kamparaj korespondantoj. La esenca celo de la movado estis altiri al la gazetaro laboristojn kaj kamparanojn, kiuj verku artikolojn kaj noticojn por amasaj eldonaĵoj. Vaste evoluis en ĉi tiu periodo ankaŭ internacia korespondado: en sovetiaj eldonaĵoj estis presitaj leteroj de eksterlandaj laboristoj kaj kamparanoj, dum en eksterlandaj komunismaj eldonaĵoj estis presitaj leteroj el Sovetio.

– Esperantistoj tuj ekatentis pri ĉi tiu nova fenomeno, kaj rapide aliĝis al la laboro. Tiel Esperanto iĝis unu el la ĉefaj lingvoj de la internacia laborista-kamparana kontakto. Aldone, ekde 1922 multaj sovetiaj radiostacioj komencis elsendi propagandajn programojn en la internacia lingvo pri la vivo en Sovetio por eksterlandaj aŭskultantoj. Lige kun tio, la 1920-ajn jarojn oni povas nomi “ora epoko” de Esperanto, ĉar tiam oni tre aktive uzis ĝin en la praktiko.

Kial kaj kiel finiĝis la periodo de la proleta Esperanto-korespondado? Kiam ĉesis aperi artikoloj en kaj pri Esperanto en Sovetio, kaj kio okazis al la esperantistoj?


La du libroj de Dmitrij Vlasov aperis nur en la rusa lingvo.

– Fine de la 1920-aj jaroj la bolŝevistojn ekmaltrankviligis la kresko de la movado de la laboristaj-kamparanaj korespondantoj, kiu tiam ekhavis enorman skalon. La komunisma partio timis, ke la socia movado povus evolui en la direkto de politika partio, kiu iĝus opozicia.

– Tial oni faris ĉion por ne permesi tian disvolviĝon. Oni komencis subpremi socian aktivadon. Tio kompreneble tuŝis ankaŭ la sovetian Esperanto-movadon, kiu en la 1930-aj jaroj estis tre proksime ligita kun la movado de la laboristaj-kamparanaj korespondantoj. La sovetiaj esperantistoj komencis perdi la subtenon de la potenculoj.

– Aldone en la 1930-aj jaroj en Eŭropo estiĝis la minaco de milito. Tio siavice kaŭzis ke Sovetio fermis sin de aliaj landoj, kio signifis la finon de internaciaj laboristaj-kamparanaj ligoj, ankaŭ en Esperanto. Por liberiĝi de la esperantistaj korespondantoj, la potenculoj likvidis la tutan Sovetian Esperanto-movadon. En la jaroj 1936–1938 ĝiaj gvidantoj estis akuzitaj pri spionado kaj kontraŭrevolucia agado, kaj poste reprezaliitaj.


Pli pri la temo:

2017-11-05 – Turbine de ventos in Civitates Foederato de America

23131824_10154407725039364_5913878099118159654_nIn Celina, Ohio, Civitates Foederato de America orientale, turbine de ventos de latitudine circum duo centum metros, tangente terra in quadrante de commercio in latere orientale de urbe et damnificante domos et tectos, es relato ab administratore pro casus de necessitate. Officio Nationale de Tempo dic, quod in comitatu Mercer, Wabash et Celina es affecto per duo separato turbines de ventos. Sodalitate es misso in lunadie ad aestimare damnos et fortitudine de turbine. (7 | US)

2017-11-05 – Inundationes in Malaysia

AUDI PRAELECTIONEM SONITAM (accentu Italiano)

Inundationibus subitaneis in civitate Penang Malaysiae septentriooccidentalis, quarum causa fuerunt pluviae torrentes horas tenentes, ad minimum septem homines mortui sunt et tria milia evacuata. Fortitudo militaris exercetur ad milia hominum destitutorum salvanda. George Town, civitatis caput historicum, sub aqua bruna turbida est. Selangor et Johor (foederis Malaysiani aliae civitates) civitatem Penang adjuvant. Regionis Seberang Perai pars septentrionalis pessime valet. (0 | MY)

2017-11-04 – Typhon in Vietnamia

AUDI PRAELECTIONEM SONITAM (accentu Francico)

23032470_2127095707316438_8664943203927469119_nDecena milia Vietnamensium se ad evacuandum typhonis Damrey causa praeparant. Sex provinciae centrales – Thừa Thiên-Huế, Bình Định, Phú Yên, Khánh Hòa, Ninh Thuận et Bình Thuận – commeatus maritimi prohibitionem imposuerunt: navibus navigare non licet et navibus jam mari imperatum est, ut ad litus regrederentur vel asylum quaererent. Minister primus vicarius Trịnh Đình Dũng provinciam Phú Yên visitavit inspiciens, an provincia ad typhonem praeparata esset. (14 | VN)

<phoneme alphabet=”ipa” ph=”deˈsena ˈmilija vijetnaˈmɛ̃ziɔm se ad evakyˈɑ̃dɔm tyˈfonis dæmɹi ˈkoza preˈparɑ̃t”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”seks proˈvinsije sɛ̃ˈtrales”/> – <phoneme alphabet=”ipa” ph=”tʰɨə̯ tʰiə̯n hwe”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”ɓiɲ ziɲ”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”fu iə̯n”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”xăjŋ hwa”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”nɨn tʰwə̂ˀŋ et ɓɨ̂n tʰwə̂ˀŋ”/> – <phoneme alphabet=”ipa” ph=”kɔmmeˈatys maˈritimi proibisiˈjonɛm imˈpozɥerɔ̃t”/>: <phoneme alphabet=”ipa” ph=”ˈnavibys naviˈgare nɔn ˈliset et ˈnavibys ʒam ˈmari impeˈratɔm est”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”yt ad ˈlitys regˈrederɛ̃tyr vel aˈzylɔm ˈkɥererɛ̃t”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”miˈnister ˈprimys viˈkarijys t͡ɕiɲ ɗiɲ zuŋ proˈvinsijam fu iə̯n viˈzitavit inspiˈsijɛ̃s”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”an proˈvinsija ad tyˈfonɛm prepaˈrata ˈesset”/>.

UEA ŝanĝas ĝeneralan direktoron

La Centra Oficejo de UEA ekde la jarŝanĝo iĝos malcentra. La nova ĝenerala direktoro de la asocio, Martin Schäffer, ne laboros en la oficejo. La ĉefa oficisto de la asocio grandparte loĝos en alia kontinento.


Martin Schäffer. Foto: Juan Sebastian Quintero Santacruz CC BY-SA 3.0

La nuna ĝenerala direktoro de UEA, Veronika Poór, forlasos sian postenon en la fino de 2017. Tion anoncis la estraro de UEA en gazetara komuniko dissendita la 1-an de novembro. La decidon la estraro laŭ la komuniko faris la 31-an de oktobro – en la sama tago, kiam Libera Folio raportis pri kunlaboraj problemoj en la Centra Oficejo.

Nova ĝenerala direktoro laŭ la decido de la estraro iĝos Martin Schäffer, kiu nun estas estrarano kaj ĝenerala sekretario de la asocio.

“Kiel volontula estrarano, Schäffer gvidis la financajn analizojn kaj oficejan konsultiĝon, kiuj motivis la decidon. Transprenante sian novan rolon, li demetos siajn postenojn kiel estrarano kaj komitatano”, la estraro skribas en sia gazetara komuniko.

La ĝenerala direktoro de UEA estas la ĉefa dungita oficisto de la asocio, kaj interalie la ĉefo de ĉiuj aliaj dungitoj. Male ol ĉiuj ĝisnunaj ĝeneralaj direktoroj, Martin Schäffer tamen ne intencas labori en la Centra Oficejo.

Anstataŭe li planas daŭre loĝi en Meksiko kaj Germanio “sed en konstanta kontakto kun la Oficejo”, la estraro asertas en sia gazetara komuniko, laŭ kiu li “antaŭvidas bonan kunlaboron kun siaj kolegoj en Roterdamo kaj en la estraro”.

En la sama komuniko Schäffer akcentas la gravecon de zorga administrado de la financaj rimedoj de UEA:

“Kvankam la nuna situacio estas malfacila, ni havas kapablajn oficistojn kaj volontulojn, kaj multajn ŝancojn por asocia evoluigo. Mia celo estos iom post iom proksimigi nin al ekvilibro inter enspezoj kaj elspezoj, dum ni daŭre investas en informado, instruado kaj aktivula trejnado tra la mondo.”

Laŭ Mark Fettes la estraro de UEA faris la decidon pri ŝanĝo de ĝenerala direktoro, ĉar necesas freŝa komenco:

“La Asocio survojas al kelkaj gravaj renovigoj, kiuj postulas fokusitan kaj harmonian kunlaboron. Feliĉe ni havas tiucele la plenan subtenon de d-ino Poór, kiu aktive kunlaboros por kiel eble plej glata transiro dum kelkmonata periodo.”

Al preciziga demando de Libera Folio pri tio, ĉu Veronika Poór restos dungito de UEA, Mark Fettes respondas jene:

– Veronika laboros ankoraŭ proksimume kvar monatojn en la CO, do ĝis la fino de februaro, ĉefe por faciligi la transiron.

Libera Folio: Ĉu Veronika Poór do post la fino de februaro ne plu estos dungito de UEA? Aŭ ĉu ŝi havos alian taskon, ekster la oficejo?

– Ŝia dungo ĉesos tiam (ne nepre precize en la fino de februaro, sed proksime de tiu dato).

Kun Martin Schäffer UEA laŭ Mark Fettes faros unujaran kontrakton, kun la eblo plilongigi, se ambaŭ flankoj estos kontentaj.

En mesaĝo sendita al la komitato de UEA Mark Fettes skribas: ”En la venontaj tagoj ni pli detale priparolos kun la oficistoj la dividon de respondecoj kaj taskoj en la Oficejo, kaj ni raportos al vi pri la plej gravaj evoluoj tiurilate.” Evidente do eĉ la estraro mem ankoraŭ ne scias, kiel la respondecoj estu dividitaj.

Responde al demando de Libera Folio pri tio, kiel oni solvos la problemojn kaŭzitajn de tio, ke la direktoro ne laboros en la oficejo, Mark Fettes respondis:

– Ni diskutas kun Ralph [Schmeits], ke li transprenu plurajn direktorajn funkciojn en Roterdamo.

Ralph Schmeits estas nederlanda oficisto de UEA, kiu nun respondecas pri kontado. Sendepende de tio, kiajn funkciojn oni eventuale transdonos al li, plurajn taskojn laŭ la regularo kaj statuto de UEA tamen rajtas fari nur la ĝenerala direktoro. Grava problemo de la nova aranĝo sekve estas, ke la direktoro ne estas senpere havebla en neatenditaj situacioj, kiam ekzemple necesos subskribi ion nome de la asocio.

En la gazetara komuniko de UEA aperas ankaŭ kelkaj frazoj atribuitaj al la eliranta ĝenerala direktoro, Veronika Poór:

“La nuntempa situacio de la Asocio necesigas Ĝeneralan Direktoron, kies fortaj flankoj estas aliaj ol la miaj el la tre diversaj kaj vastaj kapabloj atendataj de la postenulo. Mi tre ĝojas, ke mi povos transdoni la taskaron al persono, kiu kaj tre bone konas la Asocion, kaj havas profundajn konojn en la plej bezonataj laborkampoj.”