Monthly Archives: February 2017

Membroj provas savi la retejon Ipernity

La populara foto-retejo Ipernity, kies baldaŭa fermiĝo estis anoncita en decembro, plu funkcias. Nun grupo de membroj planas kolekti monon por savi ĝin.

La retejo Ipernity, kiun multaj esperantistoj ekuzis en 2007 pro ĝia esperantlingva fasado, fermiĝos fine de januaro 2017 pro ekonomiaj problemoj. Tiun informon diskonigis la teamo de Ipernity la 1-an de decembro.

Tamen jam finiĝis januaro 2017, kaj Ipernity plu funkcias. Ĝi eĉ daŭre varbas novajn pagantajn uzantojn, kaj en la ĉefpaĝo mankas informo pri la baldaŭa fino de la retejo. En retmesaĝo, kiun dum la lastaj tagoj ricevis membroj de Ipernity, oni sciigas, ke ankoraŭ ekzistas ŝanco savi la retejon.

Sed la ekononomiaj realaĵoj intertempe ne ŝanĝiĝis – la projekto ne estas profita, kaj la nunaj posedantoj ne planas plu vivteni ĝin. Laŭ la mesaĝo ili tamen pretas transdoni la projekton al asocio de la membroj de Ipernity, se certaj kondiĉoj estos plenumitaj.

Ipernity ĝis la fino de 2017 bezonas kontribuon de 50.000 eŭroj, informas retejo, kiun starigis grupo de membroj. Se oni sukcesos kolekti la monon kaj trovi sufiĉe da aktivuloj kiuj pretas helpi en la projekto, ekde la komenco de 2018 oni povus lanĉi novan Ipernity, kiu jam estos posedaĵo de la membroj, la retejo klarigas.

En la nuna fazo de la projekto, la aktivuloj petas ĉiujn membrojn de Ipernity respondi enketon pri tio, ĉu, kiom kaj kiel ili pretus kontribui al la pluvivo de Ipernity.

Por atingi la celon laŭ la aktivuloj sufiĉus, ke triono el la nunaj pagantaj membroj de Ipernity faru kontribuon de 50 eŭroj. Tio ŝajnas signifi, ke Ipernity havas proksimume tri mil pagantajn membrojn.

Laŭ retpoŝto dissendita la 7-an de februaro la projekto estis lanĉita la 1-an de februaro, kaj jam 900 membroj promesis subteni la fondotan Asocion de membroj de Ipernity. Se tiom da membroj efektive kontribuos al la projekto, ekzistas ŝanco kolekti la necesan monsumon.

En la nuna fazo de la projekto oni ankoraŭ ne kolektas monon, nur respondojn al la enketo. Kiam la enketa periodo estos finita, oni faros la decidon pri la eventuala fondo de la Asocio de membroj de Ipernity. Nur post tio oni komencos monkolektan kampanjon.

Ĉar Ipernity estas akcia kompanio, eventuala konkreta propono de la membroj pri la transpreno de la retejo devas esti aprobita de la akciuloj. Laŭ la informoj en la retejo de la projekto, la kolektita mono estos repagita al la kontribuintoj, se la provo transpreni la retejon ne sukcesos.


Pli pri la temo

La revuo de UEA havos du redaktorojn

Kiel novaj redaktoroj de la revuo Esperanto estas elektitaj la geedzoj Dima Ŝevĉenko kaj Anna Striganova. Tion decidis la estraro de UEA. La novaj redaktoroj starigos apartan retejon por la revuo.


Dima Ŝevĉenko kaj Anna Striganova, kun pupo farita de Anna.

La longdaŭra krizo de la oficiala organo de Universala Esperanto-Asocio ŝajnas iom post iom solviĝi.

Ĵus finfine aperis, post pli ol trimonata malfruo, la novembra numero de la revuo Esperanto, la lasta pri kiu respondecis Attila Kaszás, oficinta malpli ol jaron, kaj nun UEA trovis novajn redaktorojn.

Pro la amasiĝintaj problemoj la estraro de UEA en decembro 2016 transdonis la respondecon pri la revuo al estrarano Stefan MacGill kaj denove anoncis konkurson pri la redaktora posteno.

Kun helpo de aliaj aktivuloj MacGill sukcesis rapide kunmeti la decembran kaj januaran numerojn de la revuo, kaj komence de februaro aperis en la retejo de UEA ankaŭ la rekorde malfrua novembra numero.

La estraro de UEA laŭ gazetara komuniko intervjuis ankaŭ du aliajn bonajn kandidatojn antaŭ ol elekti Dima Ŝevĉenko kaj Anna Striganova.

– Ni estis tre impresitaj de la propono, per kiu Dima kaj Anna kandidatiĝis. Ili kune disponas pri granda gamo de kapabloj, ne nur pri la enhava redaktado, sed ankaŭ pri grafiko kaj enpaĝigo kaj pri la reteja flanko de la revuo. Tiu kombino de fortoj ŝajnas al ni tre promesplena, , komentas la prezidanto de UEA, Mark Fettes, en la sama gazetara komuniko.

Dima Ŝevĉenko estas denaska esperantisto kaj doktoriĝas pri ĵurnalismo ĉe la Universitato de Amikeco inter la Popoloj en Moskvo. Anna Striganova doktoriĝas pri literaturo ĉe la sama universitato.

En Esperantujo ili estas konataj kiel la gvidantoj de la grava eldonejo Impeto, kiun fondis en 1992 la gepatroj de Dima, Aleksandr kaj Elena Ŝevĉenko (kune kun Dimitrij Perevalov).

De tiu tempo la eldonejo aperigis pli ol 300 librojn en Esperanto kaj la rusa lingvo. Post la forpaso de la fondintoj (Aleksandr en 2012, Elena en 2015), Dima Ŝevĉenko kaj Anna Striganova daŭrigas ilian laboron.

Laŭ la gazetara komuniko de UEA, la novaj redaktoroj transprenos la revuon ekde la aprila numero 2017. Kune kun la preparado de sia unua numero, ili planas krei modernan retejon de la revuo, kiu celos interagi kun la abonantoj kaj aŭtoroj, kiel ili proponis en sia kandidatiĝa letero.

– Tio plene kongruas kun niaj planoj por la evoluigo de UEA. Retaj servoj estas grava parto de nia strategio por kreskigi kaj aktivigi nian membraron, kaj ni vidas kernan rolon por la revuo kaj ĝia retejo. Ni antaŭĝojas kunlabori kun la novaj redaktoroj por realigi tiun vizion, komentas Mark Fettes en la gazetara komuniko.


Pli pri la temo:

 

TEJO gratulis partianon de Berlusconi

La prezidanto de TEJO, Michael Boris Mandirola, sendis gratulleteron al la nova prezidanto de la Eŭropa Parlamento, Antonio Tajani, kiu en sia elektoparolado menciis ankaŭ la problemojn de lingvaj minoritatoj. Tajani estis kunfondinto de la partio de Silvio Berlusconi, Forza Italia.


Antonio Tajani kun Silvio Berlusconi. Foto: EPP. CC BY 2.0

Antonio Tajani en sia junaĝo estis aktiva membro de studenta sekcio de la itala monarkiisma partio. En 1993 li estis unu el la fondintoj de la partio Forza Italia, kies ĉefa gvidanto estis Silvio Berlusconi. En la unua registaro de Berlusconi en 1994 li estis publika reprezentanto de la ĉefministro.

En 1994-2008 li reprezentis Forza Italia en la Eŭropa Parlamento, kaj ekde 2008 li estis la itala ano de la Eŭropa Komisiono, nomumita de Silvio Berlusconi. Ekde 2014 denove li estas ano de la Eŭropa Parlamento, kaj samjare li estis elektita unu el ĝiaj vicprezidantoj. En januaro 2017 li estis elektita la prezidanto de la parlamento.

En sia sinprezenta parolado antaŭ la voĉdonado en la parlamento, li interalie promesis havi teamanon kun aparta respondeco pri lingvaj minoritatoj. Post kiam li estis elektita, la prezidanto de TEJO, Michael Boris Mandirola, nome de la organizaĵo sendis al li gratulleteron kaj proponis kunlaboron. Li skribis interalie jene:

En ĉi tiu batalo kontraŭ lingva diskriminacio, ni volas certigi Vin kaj Vian delegitan kabinetanon havos la plenan subtenon de TEJO, organizo kun 78 jaroj da sperto en lingvorilataj temoj. Bonvolu konsideri ke ni estas ĉiam malfermaj al diskuto pri tiaj temoj kaj ni memaktive surtabligos kurantajn situaciojn en kiuj lingvaj rajtoj estas malrespektataj kaj proponos taŭgajn rimedojn.

Ni antaŭĝojas kunkonstrui pli bonan Eŭropon kiu aŭskultu la voĉojn de ĉiuj ĝiaj civitanoj senrigarde je la lingvo kiun oni parolas. Kiel Vi diris, ni ĝojegas je “malfermo de la pordoj de la Eŭropa Parlamento al la civitanoj de Eŭropo tiel ke ni povu havi konstantan diskuton” kaj ni esperas vidi la inviton al dialogo ebligita senrigarde je la lingvo.

Ĉar maloftas ke TEJO kaj UEA gratulas politikistojn pro ilia elektiĝo, ni demandis al Michael Boris Mandirola, kial li decidis sendi la leteron.

– Kiel bona eŭropa civitano mi estis spektanta televide la elektiĝon de la nova prezidanto de la Eŭropa Parlamento. Kiam mi aŭdis tiun frazon pri havi kabinetanon kun specifa respondeco pri lingvaj malplimultoj, mi tuj sentis inspiron. Mi kredas ke ni ne devas fokusiĝi nur pri nia movado, sed porti niajn ideojn eksteren kaj kontakti politikajn respondeculojn kiuj montras apartan intereson pri lingvopolitiko je internacia nivelo, Michael Boris Mandirola klarigis.

Kion vi esperas atingi per la letero?

– Minimume ni rimarkigis la pluekziston de junulara esperanta organizo esprimante subtenon al pozitiva intencmontro. Ni vidos ĉu kaj kia estas la spaco por dialogo pri lingvopolitiko. Evidentigi la komunikajn problemojn, la neceson je inkluziva politiko kaj la lingvajn diskriminaciojn estas antaŭpaŝoj por povi proponi Esperanton kiel solvon.

Ĉu laŭ via scio antaŭaj prezidantoj de TEJO iam leteris al la prezidanto de Eŭropa Parlamento, aŭ al aliaj funkciuloj de EU?

– Mi ne legis pri tia iniciato fare de antaŭaj TEJO-prezidantoj. Estus certe tre interese ekscii pri la instituciaj kontaktoprovoj de la antaŭaj generacioj de TEJO-aktivuloj.

Ĉu vi jam ricevis ajnajn reagojn al la iniciato, ene de TEJO aŭ ekster ĝi?

– La letero estis unue diskutita de la komisiono pri eksteraj rilatoj, do ene de TEJO inter la fakaj aktivuloj estis komuna volo kaj kunlaboro sendi ĝin. Ekster la organizo mi ne vidis reagojn, krom se oni konsideras ŝatojn kaj plupublikigojn en Facebook.

La Sorcisto de Oz, Chapitro 2

Nu, l’oranjea gaso-nubo e sua bandacho de maniiki richa e rasista ja (pos nur dekedu dii!) renversas nia Konstituco, negas nia legi, insultas e domajas relati kun altra nacioni, desengajas irgu qua ne submisas su a lia krimini (ed omni qui savas quale funcionigar nia guvernerio), e dissemas kaoso omnaloke.

Quala surprizo! Li esas richi qui nultempe guvernis e nultempe mustis responsar pri lia agi; qui, irgakande li fushis afero, simple minacis, tiranesis, o pagis por ekirar la trubli, ed livis altri sufrar e traktar la konsequi. Li opinionas, ke legi esas nur por ti qui ne importas, por kontrolar li; por li ipsa, legi esas nur obstakleti sur lia voyo a richeso e famo e povo.

Quo eventos? Ni ja bezonos yardeki por rektifikar lia horori de 12 dii. Plusa semano o monato, e …

E me tradukas La Sorcisto de Oz. Quale sempre, bonvole komentez pri erori o pluboniguri.

Chapitro 2
La Koncilo kun la Munchkini

El vekigesis da shoko, tante subita e severa, ke se el ne jacabus sur la mola lito, el lezesabus. Irgakaze, la shoko anheligis el ed el esis kurioza pri quo eventabis; e Toto pozis sua kolda nazeto ad elua vizajo e triste ploretis. Dorothy sideskis e remarkis, ke la domo ne plus movas; nek esas obskura, nam brila sunlumo eniras tra la fenestro e plenigas la chambro. El saltis de la lito e, Toto sequanta, kuris ed apertis la porto.

La puerino kriis pro astoneso, e cirkumregardante, elua okuli plularjeskis pro la marveloza vidaji.

La ciklono pozabis la domo tre dolce—por ciklono—meze di lando marveloze belega. Esis bela arei di gazoneyi omnalatere, ed impozant arbori havanta frukti abundanta e saporoza. Amasi de flori splendida esis omnube, ed uceli portanta plumari rara e brilega kantis e flugetis tra l’arbori e l’arbusti. Ne tro fore esis rivereto qua hastis e cintilifis inter verda rivi e murmuris per voco tre agreabla a puerino elqua habitabis tante longe en la savani sika e griza.

Stacante ed avide vidante la vidaji stranj e bela, el remarkis, ke proximeskis grupi de la maxim stranja homi el vidabis. Li ne esis tam alta kam l’adulti quin el konocis; ma li ne esis tre mikra. Fakte, li semblis esar tam alta kam Dorothy, qua esis alta puero relate sua evo, quankam li evis, segun lia aspekti, plu multa yari.
Esis tri viri ed un muliero, ed omni esis stranje vestizita. Li portis ronda chapeli havanta pinta somiti alta de futo super lia kapi, e cirkum la bordi dolce tinkletis klosheti kande li movis. La chapeli dil viri esis blua; olta dil muliereto esis blanka, ed el portis blanka robo pendanta per plisi de elua shultri; sur ol dissemita steleti cintilifis quale diamanti sub la sunlumo. La viri havis blua vesti, same kam lia chapeli, e portis boti bone cirajizita, olqui singlo havis blua falduro ye la supraji. La viri, opinionis Dorothy, evis same kam Onklulo Henry, pro ke du de li havis barbi. Ma la muliereto sendubite evis plu multe: elua vizajo havis multa rugi, elua hararo esis preske blanka, ed el marchis kelke rigide.

Li proximeskis la domo ube Dorothy stacis ye la pordo, hezitis e susuris inter su, quaze li timis pluproximeskar. Ma l’oldineto marchis a Dorothy, profunde reverencis, e dicis per dolca voco,

‘Vu esas kordiale aceptata, maxim nobela Sorcistino, a lando dil Munchkini. Ni esas tre gratitudoza pro ke vu mortigis la maligna Sorcino del Esto, e liberigis nia populo de sklaveso.’

Dorothy astonesis askoltar ica parolado. Quon signifikis, ke l’oldino nomizis el sorcistino, e dicis ke el mortigis la maligna Sorcino del Esto? Dorothy esis puerino inocenta e ne-ofensiva, portita da ciklono de multa milii de lua hemo; ed el nultempe mortigis irgo dum la vivo.

Ma l’oldino evidente vartis respondo; do Dorothy dicis hezitante,

‘Vu esas tre benigna; ma esas ul eroro. Me ne mortigis irgo.’

‘Ma lo facis vua domo,’ ridante replikis l’oldineto; ‘e to es egala. Regardez!’ el duris indikante l’angulo dil domo; ‘yen elua du ped-fingri qui saliis desub ligno-bloko.’

Dorothy regardis e krietis pro pavoro. Ibe desub la trabo dil domo ya saliis du pedi portanta arjenta shui havanta pinta extremaji.

‘Ho ve! ho ve!’ kriis Dorothy, e juntis sua manui pro konsterno; ‘la domo evidente falis adsur el. Quale agar?’

‘Esas nulo agebla,’ kalme dicis l’oldineto.

‘Ma qua lu esis?’ demandis Dorothy.

‘El esis la maligna Sorcino del Esto, quale me dicis,’ respondis l’oldineto. ‘El sklavigis l’omna Munchkini dum multa yari, igis ke li laboregez por el nokte e jorne. Nun li liberigesas, ed gratitudas vu pro ta favoro.’

‘Qui esas la Munchkini?’ questionis Dorothy.

‘Li esas la homi habitanta ca lando del Esto, ube regnis la maligna Sorcino.’

‘Ka vu esas Munchkino?’ demandis Dorothy.

‘No; ma me esas amiko, quankam me habitas la lando dil Nordo. Vidinte ke la Sorcino del Esto mortigesis, la Munchkini sendis rapida kuriero a me, e me quik venis. Me esas la Sorcino del Nordo.’

‘Ho ha!’ kriis Dorothy; ‘ka vu esas reala sorcino?’

‘Yes ya,’ respondis l’oldineto. ‘Ma me esas benigna sorcino, e la homi men amas. Me ne esas tam povoza kam la maligna Sorcino qua hike regnis, o me ipsa liberigabus la populo.’

‘Ma me opinionis, ke omna sorcini esas maligna,’ dicis la puerino, qua esis mi-timoza koram reala sorcino.

‘Ho no; lo esas grand eroro. Esis nur quar sorcini en la tota Lando Oz, e du de li, habitanta en la Nordo e la Sudo, esas benigna sorcini. Me savas ke lo es vera, pro ke me ipsa esas un de eli, e ne povas erorar. Elti habitanta l’Esto e la Westo esis ya maligna sorcini, ma nun vu mortigis un de eli, e restas nur un maligna Sorcino en la tota Lando Oz—elta qua habitas la Westo.’

‘Ma,’ dicis Dorothy pos pensado, ‘Onklino Em dicis a me, ke l’omna sorcini mortis—multa yari ante nun.’

‘Qua esas Onklino Em?’ demandis l’oldineto.

‘El esas mea onklino habitanta Kansas, de ube me venis.’

La Sorcino del Nordo semblis pensar dum kelka tempo, kapo inklinanta e l’okuli regardanta la sulo. Pose el adsupre regardis e dicis,

‘Me ne savas ube esas Kansas, pro ke me ne ja audis pri ta lando. Ma dicez, kad ol esas lando civilizita?’

‘Ho yes,’ respondis Dorothy.

‘To explikas la afero. En landi civilizita me kredas ke ne plus esas sorcini; nek sorcisti, nek sorcistini, nek magiisti. Ma komprenez, la Lando Oz nultempe civilizesis, pro ke ni restas disjuntita de altra landi. Do ni ankore havas sorcini e sorcisti inter ni.’

‘Qui esas la Sorcisti?’ demandis Dorothy.

‘Oz ipsa esas la Granda Sorcisto,’ susurante respondis la Sorcino. ‘Lu esas plu povoza kam ni altra kune. Lu habitas l’Urbo de Smeraldi.’

Dorothy esis demandor plusa questiono, ma tainstante la Munchkini, qui stacabis taceme, kriegis ed indikis per fingri l’angulo dil domo ube jacabis la Maligna Sorcino.

‘Quo esas?’ demandis l’oldineto, e regardis, e rideskis. La pedi dil mortinta Sorcino tote desaparabis e nulo restis ecepte l’arjenta shui.

‘El esis tante olda,’ explikis la Sorcino del Nordo, ‘ke el rapide sikigeskis sub la suno. To esas elua fino. Ma l’arjenta shui esas vua, e vu havos oli por portar.’ El extensis la manuo e prenis la shui, e pos vishinte la polvo de oli, transdonis oli a Dorothy.

‘La Sorcino del Esto fieresis pro ta arjenta shui,’ dicis un del Munchkini; ‘ed esas en oli ula sorco, ma quon ni nultempe savis.’

Dorothy portis la shui aden la domo e pozis oli adsur la tablo. El itere ekiris al Munchkini e dicis,


‘Me deziregas retroirar a mea Onklino ed Onklulo. Ka vi povas helpar me trovar la voyo?’

La Munchkini e la Sorcino regardis l’una l’altra, pose Dorothy, e kapsukusis.

‘Adeste ne fora,’ dicis unu, ‘esas granda dezerto, e nulu povus vivar transirante ol.’

‘Esas same adsude,’ dicis altru, ‘nam me adibe irabis. La Sudo esas la lando dil Quadrilingi.’

‘On dicas,’ la triesma viro dicis, ‘ke esas same adweste. E ta lando, ube habitas la Winkii, regnesas dal maligna Sorcino del Westo, elqua sklavigus vu se vu irus tavoye.’

‘La Nordo esas mea hemo,’ dicis l’oldineto, ‘e ye la bordo esas la sama granda dezerto cirkondanta ca Lando Oz. Me timas, mea karo, ke vu mustas restar kun ni.’

Dorothy ploreskis, pro ke el esis sola inter ta stranja homi. Elua lakrimi chagrenigis la bonkordia Munchkini, qui quik ektiris lia naztuki ed anke ploreskis. E l’oldineto deprenis sua chapelo ed equilibrigis la pinto an l’extremajo di sua nazo dum ke el solene kantis ‘un, du, tri.’ Nemediate la chapelo divenis ardez-tabelo, sur qua skribesis granda literi markizita per kreto:


‘DOROTHY IREZ AL URBO DE SMERALDI.’


L’oldineto prenis l’ardez-tabelo de sua nazo e lektinte demandis,

‘Ka vu nomesas Dorothy, mea karo?’

‘Yes,’ respondis la puerino sikiganta sua lakrimi.

‘Do irez al Urbo de Smeraldi. Forsan Oz helpos vu.’

‘Ube esas ta Urbo?’ demandis Dorothy.

‘Ol esas en la exakta centro di la lando, ed regnesas da Oz, la Granda Sorcisto pri qua me dicis.’

‘Kad lu esas bona homo?’ anxie questionis la puerino.

‘Lu esas bona Sorcisto. Sive lu esas homo sive ne, me ne povas dicar, pro ke me lun nultempe vidis.’

‘Quale me iros adibe?’ demandis Dorothy.

‘Vu mustas marchar. Esas longa voyo, tra landi hike agreabla, ibe obskur e terorinda. Ma me uzos mea omna magio por protektar vu.’

‘Ka vu ne kuniros?’ pregis la puerino, qua konsidereskis l’oldineto kom sua unik amiko.

‘No, me ne povas,’ el replikis; ‘ma me donacos a vu mea kiso, e nulu audacos nocar homo kisita dal Sorcino del Nordo.’

El proximeskis a Dorothy, e dolce kisis el an la fronto. Ube elua labii tushabis la puerino esis marko ronda e brilanta, quale Dorothy balde deskovros.

‘La voyo al Urbo de Smeraldi esas pavita per flava briki,’ dicis la Sorcino; ‘do vu ne povas faliar ol. Arivante che Oz, ne pavorez pro lu, ma dicez vua historio e demandez lua helpo. Adio, mea karo.’

La tri Munchkini profunde reverencis e deziris ad el bona voyajo, e pose li formarchis tra l’arbori. La Sorcino amikale salutetis per la kapo, jiris trifoye sur elua sinistra talono, e quik desaparis; to astonis mikra Toto, qua aboyis sat laute pos ke el livabis, pro ke lu pavorabis mem grondar kande el stacis apude.

Ma Dorothy, qua savis ke el esas sorcino, expektabis ke el desparos tamaniere, e tote ne astonesis.

2017-02-01 – Budgete in India

AUDI REGISTRATION DE SON (accentu portugalesi)

postimageMinistro de financies indian Arun Jaitley ha presentat budgete federal in mercurdí. In li nov annu financiari, li guvernament va etablisser quin zones turistic special. Límite de summa de contante, quel un partise politic posse reciver de un fonte, va esser reductet. Impost sur renta va esser diminuet. Du nov Institutes Omni-Indian de Scienties Medical va esser etablisset in Jharkhand, ost-India, e Gujarat, west-India. (39 | IN)

<phoneme alphabet=”ipa” ph=”miˈnistro de fiˈnant͡sjes inˈdjan arun d͡ʒetli ha prezenˈtat buˈdʒete fedeˈral in merkurˈdi”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”in li ˈnov ˈannu finanˈt͡sjari”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”li guvernaˈment va etablisˈser kwin ˈd͡zones tuˈristik speˈt͡sjal”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”ˈlimite de ˈsumma de konˈtante”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”kwel un parˈtize poˈlitik ˈposse ret͡siˈver de un ˈfonte”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”va esˈser redukˈtet”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”imˈpost sur ˈrenta va esˈser dimiˈnwet”/>. <phoneme alphabet=”ipa” ph=”du ˈnov instiˈtutes omniˈindjan de ˈst͡sjent͡sjes mediˈkal va esˈser etablisˈset in d͡ʒharkhand”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”ostˈindja”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”e ˌgud͡ʒaˈrat”/>, <phoneme alphabet=”ipa” ph=”westˈindja”/>.<