Monthly Archives: March 2014

Tria Tutmonda Konferenco pri Instruado de Esperanto

La unua Tutmonda Konferenco pri Instruado de Esperanto okazis en Ĝenevo, Svislando, en 1922, la dua en Prago, Ĉeĥoslovakio, en 1927. La tria konferenco okazos de la 13a ĝis la 16a de majo 2015 en Neuchâtel kaj la urbo La Chaux-de-Fonds, en la Svislanda kantono Neuchâtel, kiu invitos al la konferenco ĉiujn ŝtatojn de la mondo.
Legu pli detale en la novaĵretejo La Balta Ondo
http://sezonoj.ru/2014/03/ilei-6/

SES 2014: En du landoj kaj kun pluraj novaĵoj

Somera Esperanto-Studado (SES) verŝajne iĝis la plej granda regula instrua Esperanto-aranĝo. Tamen ĝis nun SES okazis nur en Slovakio, kaj tio ne estis oportuna por pluraj landoj. Unu el tiaj landoj estas Ruslando, ĉar vizaj, financaj, distancaj, tempaj kaj aliaj problemoj malhelpadas al ruslandanoj veni al SES. Danke al kunlaboro de MASI kaj E@I, ĉi-jare okazos du SESoj: la 12–20an de julio en Nitra (Slovakio) kaj la 17–25an de aŭgusto en Mendelejevo, rande de Moskvo.

Tio estas la ĉefa, sed ne sola ĉi-jara novaĵo pri SES.

Legu pli en la marta kajero de La Ondo de Esperanto kaj en la novaĵretejo La Balta Ondo
http://sezonoj.ru/2014/03/ses-3/

Sanctemonte

(Conto medieval de phantasia)

Al peninsula Aulepia il ha un grande monte. Olim hic existeva le citate
Sanctemonte que florava durante centenas. Hic habitava artisanos habile
qui esseva ben cognoscite pro su belle vestimentos e joieles. Mercatores
veniva hic de tote le continente. Sanctemonte esseva governate de un
succession de imperatores que secundo le religion local esseva le filios
del deos. Lor voluntate esseva le lege del populo. Illos esseva regentes
e politic e religiose. Proque le citate e su habitantes prosperava necuno
voleva revoltar contra le monocratia.  

Durante le octave anno del regno del imperator Seren XI le guerra veniva
a Sanctemonte. Un grande armea de barbaros del distante nord attingeva
le citate. Su portas esseva hastivemente claudite e archeros esseva
placiate super le alte muros. Le general Car Archero, le capite del fortias
militar del citate, un homine musculose de talia medie con capillos nigre,
le qual jam habeva vidite trenta-sex primaveras, dava le ordine a occider
omne intrusos con mortifere flechas.

Le barbaros, qui esseva vestite in brun e gris habitos robuste, faceva
sempre nove attaccos contra le muros, con horripilante critos. Quando
illos succedeva approchar le vicinitate del muros, illos jectava dardos
contra le defenditores e usava fundas pro bombardar le citate con petras,
le quales die post die feriva e occideva multe homines. 

Ma le valente defenditores illos perforava, un post le altere, con acre
flechas, e le attacatores tosto esseva fortiate retirar. Le archeros sempre
debeva vigilar a su postos. Illos cambiava le guarda in tres tornos.
Le attaccos eveniva plus frequentemente durante le nocte. Alora le
defenditores tirava flechas flammante pro poter vider su inimicos. In le citate,
le fabricantes del flechas debeva abatter multe arbores in le parco pro poter
producer un bastante quantitate de nove flechas pro le archeros.  

A vices Car Archero, exhauste, se addormiva a su posto. Post le comencio
del guerra, ille sovente habeva le mesme sonio: ille esseva in un belle jardin
con un bellissime femina. Illa habeva capillos longe e blonde, oculos blau
clar et esseva vestite in un roba blanc. Illos non parlava insimul, sed
communicava sin verbos per medio de crear imagines in le mente del altere.
 
Illos solmente parlava del beltate del natura, del canto del aves e del tardive
ballo del stellas al celo nocturne. Illos promenava inter arbores e flores
fragrante. Illos vadeva circum un piscina ubi anseres multicolor natava e illos
audiva le gemimento del columbas. Iste sonios le dava fortia e consolation,
assi que ille poteva continuar luctar e defender su citate contra le invasores.

Car observava intensivemente le inimicos inter e durante le attaccos.
Ille voleva discoperir lor strategia e identificar qui esseva lor capite. Post un
tempore ille identificava le leader: un guerrero con armatura que coperiva tote
su corpore, lo que effectivemente le protegeva contra le flechas. Solo un
manata del barbaros habeva armatura. Illos rendeva difficile le uso del fundas.
Illos anque esseva troppo inhabile pro portar durante potential scaladas.
Ma in omne caso illos protegeva importante personas in le armea del barbaros,
le quales totevia non poteva currer tanto rapide como le alteres.

Al fin Car discoperiva qual barbaro con armatura plus sovente conduceva
le attaccos. Cata vice ille stava al mesme loco, presso alcun arbustos,
critante ordines a voce stridente. Car non comprendeva que diceva
le attaccatores, lor lingua sonava crude e disharmonic in su aures e
illo usava totalmente altere parolas que le lingua sanctemontan.

Un die Car elaborava un plano que poterea dar le defenditores un grande
avantage in le guerra. Ille lo presentava a su commandantes e insimul illos
decideva super le detalios. Le nocte veniente le plano esseva realisate:
le nano Poc, le minime del guerreros de Sanctemonte, le qual solo mesurava
quatro pedes de altura, iva furtivemente ex le citate trans un parve, ben celate
passage secrete. Post isto ille cautemente glissava al arbustos, presso le
quales le capite del attaccatores soleva star, e se celava intra lor folios.
Su vestimentos le faceva difficile a discoperir proque illos habeva le mesme
color que le arbustos. Con se ille portava un agulia preparate con un forte
extracto herbal que effectivemente anesthesia su victimas.

Post alcun horas comenciava un nove attacco e le capite del barbaros
prendeva su posto e comenciava critar ordines a voce alte. Quando nemo
poteva vider le, Poc agilemente exiva del arbustos e silentiosemente curreva
al dorso del guerrero. Ille trovava un apertura inter le pantalones de armatura
e le bottas de corio e celeremente piccava le guerrero con le agulia e postea
rapidemente retirava a su refugio. Le guerrero critava a un peculiarmente alte
voce e se tornava al dorso, ma le nano ja habeva disparite. Ille essayava critar
alco a su cameradas, ma le extracto habeva un effecto immediate e tosto ille
cadeva al terra.

In le mesme momento un grande numero de archeros appareva al summitate
del muro e lanceava un grandine de sagittas contra le aggressores, le quales
tosto fugiva in panico. Alcunos essayava portar via lor chef cadite, ma
immediatemente deveniva flechate del archeros. Quando le barbaros se
habeva retirate, veniva un grande sagitta con un corda attachate, que
attingeva le terra inter le guerrero e le arbustos. Tosto Poc appareva,
distachava le corda e lo nodava circum su talia. Postea ille sasiva
le capite del guerrero e tunc le corda era celeremente tirate retro al muro.

Con grande effortio Archero e su cameradas succedeva altiar le homine
in le armas, con Poc attachate a su capite, a detra le summitate del muro.
Le inimicos faceva attaccos desperate pro impedir isto, ma era repulsate
effectivemente del defenditores. Le homine in le armas era portate al
quartiero general militar: un casa de petra in le vicinitate del muralia.
Ille era placiate in le medio del camera grande e le sala tosto era plenate
de guerreros curiose.

Tosto le armas comenciava mover se un poco. Le barbaro gradualmente
reganiava su conscientia. Ille cercava su pugnal al cinctura, ma illo jam
habeva essite removite. Car Archero silentemente le approchava e sasiva
le casco, le qual solo habeva un stricte fissura ante le oculos e un grilliage
ante le bucca. Ille tirava le casco e le barbaro essayava defender se.
Totevia Car habeva plus fortia in su brachios e tosto removeva le casco
con un motion succutente.

Un murmure surprendite curreva trans le congregation. Un femina!
Car era ancora plus surprendite que le alteres. Ille la mirava con bucca
aperte. Isto era le femina ex su sonios! Illa tremeva e su facie deveniva
rubide. Illa diceva alcun phrases in su lingua incomprensibile:
   “Migh leef vil rasht warti! Hu vil nih wihnu!”
   “Io non comprende tu parolas.” Car respondeva asperemente.

Era difficile determinar si illa sentiva pavor, ira, o forsan ambe le sentimentos.
Solo post un momento illa discoperiva Car e alora deveniva toto silente e le
solo mirava intensemente. Post alcun halitos irregular illa suspirava e perdeva
le conscientia.
Car ordinava que illa sia serrate in le carcere del quartiero general.
Ille ibi placiava un plus commode litore e postea apportava un tabuliero
con mangiar. Post un hora ille retornava. Le femina se habeva eveliate.
Illa semblava devenir alleviate quando ille appareva e comenciava parlar.

Car essayava parlar a illa in le lingua sanctemontan. Illos non poteva
comprender le un le altere. Alora le femina claudeva su oculos e lentemente
moveva su manos in circulos al ambe lateres de su testa. Postea illa aperiva
le oculos, indicava contra Car e nutava energicamente. Illa repeteva isto alcun
vices. Ille era plenate de surprisa. Voleva illa monstrar que illa soniava de ille?
Car non sapeva como reager, assi ille se tornava et exiva.

Como le commendante del inimicos poteva esser un femina?
Le sanctemontanos nunquam habeva ingagiate feminas como guerreros.
E como poteva ille soniar de illa ante que ille la habeva incontrate? Celle
vespere ille se addormiva con grande expectationes. Poterea ille communicar
se con le femina trans le sonio super le occurrentias del die passate?

Quando Car se habeva addormite ille tosto de novo se trovava in le jardin
del sonios. E ibi era le femina, ante ille. Illos comenciava parlar insimul, trans
imagines mental. Illos poteva confirmar le occurrentias del die passate e anque
le facto que lor contacto trans sonios era real. Le femina le monstrava imagines
de su pais: montes coperite de nive, grande campos, cabanas de ligno e gente
vestite in pelles.

Illos anque poteva transmitter verbos con le imagines. Le nomine del femina
era Gereeta e su populo se appellava Guithi. Le sonio deveniva de plus in plus
intensive. Illos inseniava un multitude de parolas, le un al altere, e contava le
historia de lor populos. Gereeta manteneva que le Guithi ante longe tempore
habeva vivite in Sanctemonte ma postea deveniva expulsate de ibi per le
habitantes presente.

Illos era fortiate a migrar al distante nord ante que illos poteva trovar terrenos,
ubi illos poteva chassar e cultivar le terra, que non jam era occupate de altere
tribos. Ma Sanctemonte continuava esser un loco sancte in lor mythologia.
Illo era le placia ubi le deos originalmente habeva descendite al mundo. Postea
illos habeva transformate le terra aride a un paradiso florescente e, complite
su obra, ascendite al celo.

Le Guithi, le quales considerava se mesme como le electe populo del deos,
era determinate a reganiar lor monte sancte. Ante un anno un stella vagante
habeva passate le celo in le direction del sud e illos habeva interpretate isto
como un signo del deos, que le tempore a reganiar le monte habeva arrivate.
Assi le melior guerreros, cinque centos viros e feminas, se mitteva in cammino
contra le sud in un guerra sacre. Lor mission era a vincer o morir.
Le commendante nominate Hraakhan habeva facite juramento a complir iste fin.
Gereeta era su commendante executive, ma altere poteva replaciar la.

Car se eveliava quando alicuno le succuteva:
   “Como tu te senti, general, es tu malade?” Silvas, un del archeros, susurrava.
   “No, io solo habeva un incubo. Io facera un parve promenada pro calmar me.”
respondeva Car e silentemente vadeva via.
Ille vadeva directemente al carcere. Gereeta non dormiva:
   “Car, tu sonia mesmo que io?”
Illa habeva memorate le parolas que Car la habeva inseniate in le sonio!
   “Si, io soniava lo mesmo que tu!”
   “Tu, io, pace!”
   “Si, forsan nos poterea viver in pace, si nostre regentes se ponerea de accordo.”
   “Hraakhan pace non.”
   “Ma forsan nos poterea approchar le imperator? Ille es sage e plen de amor!”

Omnes in le urbe deveniva multo surprendite quando illos audiva del
communication trans sonios inter Car e Gereeta. Illa rapidemente apprendeva
sanctemontan e tosto poteva parlar pro se mesme. Un mense passava e le
battalias continuava die post die. Sanctemonte era assediate del armea
del Guithi e le contacto con le exterior era secate, ma usque nunc le urbe
succedeva superviver. Gratias al cultivation del jardines e le animales domestic
intra le citate, le habitantes non habeva fame.

Al fin Car e Gereeta recipeva permission a haber audientia con Seren XI.
Illos suggereva que le melior solution serea negotiationes con Hraakhan.
Gereeta credeva que ille forsan cessarea le hostilitates si le Guithi poterea
installar se in Sanctemonte. Un secunde citate poterea esser edificate presso
le prime, al grande montania. Ma Seren exprimeva reluctantia. Ille refereva
al quarte capitulo del Scriptura Del Sancte Monte que era scribite ante quasi
mille annos e inspirate de Altas, le deo del montanias. Ibi era scribite que
Sanctemonte era un dono ab Altas exclusivemente al sanctemontanos.

Gereeta debeva remaner in le carcere. Cata nocte Car la visitava e la
dava bon mangiar, assi que illa poterea conservar su sanitate. Le amor
habeva nascite inter illos, ma barras los separava. Seren habeva ordinate
que illa non debeva esser liberate. Car era devastate. Ille habeva credite
que Seren era sage e benevole ma in vice ille se monstrava esser
conservative e obstinate. Ille prefereva obedir vetere scripturas in vice
de trovar un solution al suffrentia del populo.

Le guerra continuava durante le sequente duo menses. Centenas
moriva al ambe lateres. Le alimentos se comenciava exhaurir in le citate.
Le discontento bulliva inter le sanctemontanos. Le rumor se habeva
diffundite que essayos a initiar negotiationes habeva essite proponite
ma que Seren refusava negotiar con le Guithi.

Car e su plus loyal guerreros secretemente planava un colpo de stato.
Durante un nocte, quando quasi omnes dormiva, illos passava al action:
Illos subjugava le guarda personal del imperator, que contava duo decenas,
e capturava Seren. In le matino le cambio de poter era annunciate del
proclamator Crito, del turre presso le placia principal. Le armea remaneva
loyal a Car e ille prendeva controlo super tote le citate. Ille liberava Gereeta
del carcere.
Plus tarde in le mesme die illa se monstrava al summitate del muro.
Le Guithi la videva e illa signalava a illos a approximar se. Le archeros
del citate poneva via su armas. Le nove capite del armea del Guithi,
con tote le corpore in armas, iva verso le muro e se poneva circa duo
jectos de petra de illo. On hissava Gereeta in basso, al terra, in un sedia
attachate a un spisse corda. Illa approchava le homine in armas. Ille levava
le casco. Il era Hraakhan!
 
   “Gereeta! Mi guerrera valente! Io pensava que le fures del montania
jam te habeva occidite.”
   “No, Hraakhan, illos non es maligne.”
   “Illos ha furate nostre montania, illos es sinistre.”
   “Lor ancestres ha furate le monte ma lor descendentes non debe portar
le responsabilitate pro occurrentias que eveniva ante multe, multe tempore.”
   “Ha illos torquite tu mente?! Como pote tu defender los?”
   “Illos vole haber pace. Illos son preste a dar nos permisso a installar
nos al monte.”
   “Assi? An illos non vole haber le montania pro se mesme?”
   “Si, initialmente era assi. Ma ora illos ha disthronate su imperator e
le nove regente, Car, ha convincite su populo que nos anque son legitime
habitantes del monte, proque nos de facto habeva vivite ci ante illos,
e dunque ha le permission de lor deo a viver al monte.”
   “Bon, io pote negotiar con iste Car. Io es fortiate a facer isto. Nostre
guerreros son exhaurite e dismoralisate post vider tante de su cameradas
cader in battalia. Nos son perdente iste guerra.” 

Hraakhan e Car negotiava durante duo dies in le quartiera general in le citate.
Gereeta functionava como interprete e consiliera. Finalmente illos se poneva
de accordo: le Guithi poterea edificar su proprie citate presso le citate
sanctemontan. Hraakhan era conscie del facto que ille habeva perdite un
grande parte de su melior guerreros e que un nove campania militar solo
poterea esser possibile a effectuar post al minus un anno. Illos deberea
retornar a su pais in le nord pro approvisionar e recrutar nove guerreros.

Illos non haberea ressources pro continuar su assedio. Ma durante lor
absentia Sanctemonte haberea tempore pro immagazinar viveres in
abundantia. Car assereva que illos anque poterea ingagiar mercenarios
del citates vicin, con le quales illos habeva relationes commercial.
Sanctemonte habeva plus grande ressources que le Guithi e dunque
con grande probabilitate con successo se poterea defender in le futuro,
Hraakhan pensava.
Ma de facto Car exaggerava le possibilitates del citate a defender se.
Car se poneva de accordo a iste solution proque ille, in su vice,
superestimava le fortia del Guithi. Hraakhan le convinceva que
le assedio del anno sequente serea a un mesmo plus grande scala.
Realmente illos ambes deludeva le un le altere ma alique positive
veniva de isto: pace.

Post le battalias extendite odio e diffidentia regnava inter
le sanctemontanos e le Guithi. Ma Car e Gereeta faceva
toto lo que illos poteva pro amollir iste emotiones. Illos se
maritava e postea organisava un festa ubi le sanctemontanos
e le Guithi poteva familiarisar se le un con le altere, celebrar e ballar.

Car e Gereeta faceva un oration commun in ambe linguas. Illos parlava
de como le amor pote vincer super le odio, como animositate pote esser
replaciate con coexistentia pacific e como on pote disculpar, mesmo si
oblidar delictos es impossibile. De como omne homines vole esser felice
e que isto solo es attingibile si pace regna, proque in guerras omnes son
perditores e in pace omnes son ganiatores, nam mesmo le ganiatores
de un bello recipe vulneres dolente durante le battalia e conquire un pais
tormentate. Isto deveniva un avantiamento decisive. Le majoritate del
ascoltatores realisava que “le inimico” non era bestias, sed homines
ordinari, como illos mesme.

Le sequente septimana le Guithi partiva e vadeva al nord. Le sequente
anno illos debeva retornar con tote su populo pro construer lor nove citate
presso le vetere. Illos poteva acceptar de partir le monte con le
sanctemontanos, considerante illos como “illos qui guardava le monte
post le exodo”, un denomination pro le pauc Guithi qui, secundo legendas,
osava remaner in le vicinitate del montania quando le resto del populo
marchava al nord. Non plus existeva le descendentes de celle personas,
ma ora iste concepto era extendite pro rationes pragmatic.

Gereeta remaneva in Sanctemonte. Car Archero era proclamate
burgomaestro. Le imperio finiva e Seren XI debeva contentar se
con un vita como un citatano ordinari. Le citate rapidemente evolveva
ex un regno feudal a un democratia e le politica comenciava esser
dominate de ration in vice de conceptos mythologic. Quando on
organisava electiones, multe homines candidava al posto como
burgomaestro, ma Car era eligite con grande majoritate: ille era tanto
amate del populo.

Le anno sequente le Guithi reveniva a Sanctemonte. Illos contava
circa 40.000 personas in toto, circa le mesme amonta que le
sanctemontanos. Illos comenciava edificar su proprie citate al monte,
presso Sanctemonte, con multe adjuta del sanctemontanos.
Post cinque annos de labor intense illo era preste.

Car e Gereeta habeva tres infantes: duo filias e un filio. Post dece-duo
annos como burgomaestro, Car se dimitteva e postea se occupava con
le sonar le lut e scriber obras historic. Gereeta laborava con projectos
cooperative inter le citates vicin e devotava le majoritate de su tempore
libere al organisar e participar in concursos in lancear le javelotto e in
jocos de balla. Quando illa senesceva, la placeva le texer e le contar
de historias de su frigide patria in le nord.

Un nove era de florimento e prosperitate comenciava. Sanctemonte
e Guithisteid, le nomine del citate del Guithi, insimul deveniva un
mesmo plus importante centro commercial, ben cognoscite como
“le citate duple al sancte monte”. Le duo citates anque stimulava le un
le altere culturalmente. Pictores, sculptores e compositores hic veniva
de multe paises pro studiar e trovar inspiration.


Fontkritiko en tempo de krizo

Fontokritiko ĉiam gravas. Sed ĝi aparte gravas en krizaj situacioj, kie ĉiuj flankoj ne nur volas disvastigi sian version de la vero, sed ankaŭ ofte konscie disvastigas mensogojn, aŭ prefere insinuajn duonverojn.

La ridindajn rusiajn malverojn, ekzemple tiujn pricentmiloj da ukrainiaj rifuĝintoj, kiuj en la lastaj tagoj serĉis protekton en Rusio, oni facile povas malkaŝi: neniu vidis la rifuĝintojn, nek ĉe la limo nek aliloke. Do ili ne ekzistas.

Insinuaj duonveroj, kiel la subaŭskultita telefona konversacio inter la eksterlanda ministro de Estonio, Urmas Paet, kaj la ”eksterlanda ministro” de Eŭropa Unio, Catherine Ashton, postulas iom pli da laboro. Sed ankaŭ ĉi tie validas la ordinara ilaro por fontkritiko. Ni komencu de la komenco.

Legu plu en glasnost.se

Cercante un refugio

Le oculo del tempesta
specta al devastation:
le cadaveres del historia
e le nove vita sin radices

An on vermente pote viver
sin memorias o visiones?
Un passo al vice
Un halito al vice

Le voces exprime
nihil de importantia
Dicente insignificantias
illos devora le tempore
assi que le pensatas
debe suffrer del fame

Io cerca le oasis
ubi le cognoscentia es preservate,
le inspiration cultivate
e ubi le creativitate prospera
Ibi io vole trovar mi refugio
e viver le remanentia
de mi dies

Rekonstrui universon

Antaŭ tridek jaroj, la 5an de marto 1984, en la aĝo 28 jaroj forpasis Aleksej Aleksandrov (1955–1984), kies meteora vivo lasis neforgeseblan lumon en la animo de ĉiu, kiu konis lin. Omaĝe al la malgaja datreveno ni reaperigas la eseon “Rekonstrui universon” de Nikolai Lozgaĉev (1957–1998), kiu premiere aperis en la 12a kajero de la samizdata almanako Sezonoj en 1987.
Legu ĝin en la novaĵretejo La Balta Ondo:
http://sezonoj.ru/2014/03/aleksandrov/

Aleksandr Borodin

Aleksandr Porfírievich Borodín (Александр Порфирьевич Бородин) naskis en la rusa urbo di San Petersburgo ye la 12esma di novembro di 1883 e mortis en la sama urbo ye la 27esma di februaro di 1887.

Borodin esas tre konocata muzikisto dil “Grupo dil Kin”, ma dum lua vivo, esis preske plu konocata kom kemiisto, lua vera profeziono. Borodin esis ne-legitima filio da Georgiana princo. Evanta 7 yari Borodin, mortis lua patro ed il inkluzesis en en la testamento. Balde il komencis plear muzik-instrumenti quale la fluto e la piano.

Ye la yaro 1861, Borodin mariajesis kun famozega pianistino, Ekaterina Serguéievna Protopópova kun qua havis tri filii. Lia maxim konocata verki esas tri sinfonii (la lasta ne-finita), un sinfoniala poemo (En la stepi dil Centrala Azio) e la opero La princo Igor, anke ne-finita ante lua morto, pro to, ol finesis da Rimsky-Korsakov.

La princo Igor reprezentesis unesmafoye ye la 4 di novembro di 1890. Ol inspiresis da Rusa legendo dil XIIesma yarcento: Kanto dil armeo di Igor. La maxim konocata muziko di La princo Igor esas la Pólovtsy-ana Danci. Danci ek nomada populo qua lojis en la stepi dil Orientala Europa, en la nordo dil Nigra Maro.
Li parolis Cumana* linguo, nun desaparita.
* A (Cuman language), G (?), F (couman), I (lingua cumana), H (Cumano) R (Полове́цкий язы́к)

2014-02

AŬSKULTU SONAN REGISTRAĴON

  • 2014-02-13 | 2 456 702 | 002 015 EG    | Dum du-taga vizito de egiptistana delegitaro en Moskvo, rusistana ministro de eksteraĵoj Sergej Lavrov diris, ke Moskvo kaj Kairo interkonsentis plirapidigi laboron por redakti interkonsentojn pri milita kaj teĥnika kunlaboro. Rusistana ministro de defendo Sergej Ŝojgu aldonis, ke ĉi tio povus inkluzivi komunajn militajn ekzercojn kaj trejnadon de egiptistanaj oficiroj en rusistanaj militaj akademioj. Rusistana prezidanto Vladimir Putin diris, ke li subtenas la kandidatecon de la egiptistana ministro de defendo ĉefa marŝalo Abdal-Fattah al-Sisi por la venonta elekto de la prezidanto en Egiptistano.
  • 2014-02-13 | 2 456 702 | 142 034 AF    | Kaporalo Cameron Baird iĝis la centa aŭstraliano premiita per la kruco de Viktoria, kiun li ricevis pro agoj faritaj en batalo en la provinco Uruzgan, suda Afganistano, en la 22a junio 2013, kiuj kaŭzis lian morton. Afganistano liberigis sesdek kvin malliberulojn el la Arestejo de Parvan, norda Afganistano, malgraŭ maltrankvileco de Usono, ke la viroj estas respondecaj pri atakoj kontraŭ fortoj de NATO kaj Afganistano.
  • 2014-02-16 | 2 456 705 | 150 154 US-CA | 1 427 orajn monerojn de la meza 19a jarcento, kiuj estis enterigitaj en ok skatoloj, malkovris nenomita duopo promeniganta sian hundon en Gold Country, Kalifornio, okcidenta Usono. Oni pensas, ke la trovaĵo valoras pli ol dek milionojn da dolaroj kaj ĝi estas la plej granda konata trezoro de oraj moneroj iam trovita en Usono.