Category Archives: Poemas e pensatas

Litteratura original in Interlingua

Le nunc eterne

In le nunc eterne

io es immortal
essente toto e nihil
Mi pensatas imbracia le cosmos
Le sentimentos flue trans canales celate
al longe de vias, trans domos,
jardines e silvas
In le nunc eterne
io senti melancholia
quando io me rememora le futuro
et expecta eventos passate
Le vita es un pellicula:
eventos eveni
ma le bobina de film
jam sape toto
Nonobstante que illo rola
illo es immobile

Leger inversemente

(Chronica publicate in Panorama in interlingua
no.4, 2016)
Quando io era un puero io sovente sedeva justo opposite mi matre al tabula durante le jentaculo. Illa legeva le jornal e io anque legeva le jornal durante que io mangiava, inversemente.
Io voleva saper del novas plus recente e dunque curiosemente percurreva le columnas, ante que mamma tornava le pagina.

Practica da habilitate, como nos dice hic in Svedia. Ancora hodie io pote leger inversemente, sin grande effortio.
In le scripto cyrillic il ha certe litteras similar al litteras latin, inter alia k, a et t. Altere, como p, c et b, ha un altere pronunciation (p=r, c=s, b=v). E alteres sembla esser volvite a un position incorrecte: И (i), Я (ya), Г (g), Ч (cha).

Quando on torna le scripto latin in differente manieras, illo pote resimilar le scripto cyrillic un poco.
Un altere distortion de nostre scriptura es le reversion. Illo es visibile in speculos, in scriptura a fenestras e in ambulantias.

Iste forma de scriptura me da un impression estranie e difficile a decifrar. Isto certo es causate de inexperientia e anque pote eveliar memorias del infantia quando on, post apprender le alphabeto, lentemente delitterava le phrases.
Iste modo de scriber tamen a vices ha essite usate methodicamente: Leonardo da Vinci scribeva in reverso. Cercante le mesme conforto in scriber que ha le gente dextromane, le genio simplemente reverteva le scriptura. 

Si on cerca un ver defia, on pote reverter le scriptura e postea leger lo inversemente. Isto ha le sequente aspecto:

Le ballada del dracon de Wawel

Olim ante mille annos in le urb’ Cracovia
Que tunc le capital ancora era de Polonia
Un grand’ dracon horrific subito appareva
Que toto vivente sin mercede edeva
In un cava in Wawel, le grande belle colle
Illo se faceva un nido tanto molle
Cata un que ibi se approximava
Le dracon in hasta devorava
Cata nocte illo su cava lassava
Apte preda multo affamate cercava
Invadeva domos, gente rapeva
Desperation sur le urbe cadeva
Le vetere rege, nominate Krak
Con feroce ira planava un attacc’
Valente cavalleros advocava
“Occide le dracon” ille ordinava
Le alba sequente, ante le cava
Silente cavalleros jam se preparava
Scutos, lanceas, gladios, armatura
Solo attendeva al riscose aventura
Subito critava cento voces
Le cava assaltava cavalleros feroce
Usque meridie tardava le battalia
Nemo sapeva que ibi occurreva
Multe gente ante le cava stava
Sin fin le un le altere demandava:
Sape tu, sape tu- qui es le victor?
Omne Cracovianos sentiva timor
Quando campanettas le meridie signalava
Subito le ruito del cava cessava
Exiva le dracon, in toto sin secturas
Omne cavalleros, occidite per morsuras
Le urbe cadeva in resignation
Luctuose deveniva tote le nation
ma un scarpero povre, Skub nominate
un astute plano habeva inventate
Ille prendeva le pelle d’un vitello
con sulfur’ in abundantia plenava illo
Pois ante le cava le pelle poneva
Celate in umbras, ille attendeva
De nocte le dracon le esca trovava
habente fame, illo non hesitava
in un instante, vitello devorava
Post un momento, in dolor clamava
Sulfur’ adureva le ventriculo del bestia
que vociferava con tote su fortia
Sete tan terribile le monstro affligeva
Al fluvio Wisla, illo curreva
Bibeva, bibeva, bibeva le dracon
Tosto similava un grandissime ballon
Rumpeva e causava inundation
Tunc jubilava tote le nation
Como un heroe Skub era celebrate
pro su extraordinari facultates
Le filia de Krak, le dulce Wanda
ille maritava, e hic fini le legenda

Sonios sin bucca

Le sonios attende sub le lecto
Quando tu te ha addormite
illos entra trans le aures
e trans le bucca
Illos sede presso le cossino
e reposa
ante de ballar sur tu stomacho
Le sonios non ha facies
ni bracios,
solmente gambas e ventre
Le sonios non pote dicer
de ubi illos veni
e que illos vole
Illos conta multe cosas
re homines
que ha bollas in vice de nasos
e vive in domos
con elevatores rupte
Illos conta de tu amicos
qui mangia ribes e uvas sic
e postea curre via
al formicas
Illos imita tu roncos
e ride impudentemente
A vices illos imita monstros
crita e rugi
nonobstante le bucca mancante
Non time le sonios!
Tu te evelia e plora
ma tunc illos jam ha disparite
(Scribite insimul con mi filia Olivia, 4 annos)

Le amor ha morite

Le amor ha morite
assi, que remane?
Exanime quotidianitate
e habitos
An amor renascera?
An existe le miraculo del sentimentos?
Tote le verbos dur
se amassava in un pila
e corrodeva toto lo que es belle

Luna fumate

In mi capite
il ha un luna fumate
Quando io dormi
io cade in le nebula de fumo
Omnes ibi cade
Le luna fumate crita
Stridente sonos seca le nocte
Io me evelia
ma le luna fumate remane

Io curre

Io curre trans camminos asphaltate
trans gravellose sentieros forestal
trans tunnels obscur
e somno sin sonios
Io curre trans le die
vade trans le nocte
repe trans le dolor
dormi sur petras
Io curre sin berillos
e non pote vider le placas
vice post vice io me perde
in brumose vias incognite
Io curre nonobstante le fatiga
io non osa stoppar
Immobilitate es morte
reposo es putrescentia
Io curre verso le horizonte
ma illo curre via de me
Io mira le nubes
usque que illos se dissolve
Io curre trans mi pensatas
illos es troppo multe:
illos dice troppo de parolas
le quales viola le grammatica
Io curre usque le limite de exhaustion
e finalmente cade al molle herba
e solo tunc io comprende
que io curreva inutilemente
Io jace al dorso in le herba
e specta le celo sin nubes
Le fuga e le suffrimento ha finite
e io es vacue, solo vacue  

Sin vento

Sin vento,
sin desiro
tu trova libertate
Le spirito eveliate trova
divinitate interne
Dolor es transformate
a serenitate
Musica eternal
plena le anima
con harmonia sustenite:
un canto sin fin

Gelatos

Io vadeva al mercato
desirante un gelato
Ma le gelatos era exhaurite:
io me sentiva perdite
In phantasias io me perdeva
de gelatos que eder io voleva:
gelato molle granulate
sorbet de piras ben frigidate
Bollas glacial con crema e sic uvas
sempre mi palato desira novas:
Qual novitates iste estate?
Tosto comencia le festivitate!
Le plus io ama le liquiritia
sempre le palato illo vitia
e vade ben con altere sapores
frambeses, fragas o liquores
Tunc io audiva un voce in haste:
“Veni, veni al restaurante!
Le torta de gelato ora es preste:
mangia, mangia, car infantes!”

Labor e vita

Si tu tediose labor
es tu prime amor
tu oblida tu marita,
fratre, soror
Le monotonia
deveni tu via
Tu besonia variation,
cambiar ubication
Vive tu pro laborar
o labora tu pro viver?
Il es tempore questionar
lo que on dice es ver