Forpasis la redaktoro de Kataluna Esperantisto

Antaŭ tri monatoj en Libera Folio aperis intervjuo de Montserrat Franquesa, la nova ĉefredaktoro de Kataluna Esperantisto. Nun atingis nin informo pri ŝia bedaŭrinda antaŭtempa forpaso en la aĝo de 55 jaroj. Ni publikigas komunikon de Kataluna Esperanto-Asocio.


Montserrat Franquesa i Gòdia.

Kun granda malĝojo, Kataluna Esperanto Asocio informas pri la forpaso, ĉi-lunde la 18-an de oktobro 2021, de Montserrat Franquesa i Gòdia. Elstara esperantisto, ŝi estis estrarano de KEA kaj ĉefredaktoro de la revuo Kataluna Esperantisto, la oficiala organo de la asocio.

Magistro pri klasika kaj ĝermana filologioj, kaj ankaŭ doktoro pri tradukado en la Aŭtonoma Universitato de Barcelono, Montserrat Franquesa estis fondinto de la Kataluna Societo de Novhelenistoj, kaj prezidanto de la Asocio de Instruistoj de la germana en Katalunio.

Ŝi ankaŭ estis rekdatoro de Visat, la cifereca revuo de kataluna PEN-klubo. Ŝi ĵus revigligis la revuon de Kataluna Esperanto-Asocio en ĝia sesa periodo, tasko kiun ŝi plenumis per la aperigo de la lasta numero, tre festata inter la kataluna kaj internacia esperantistaro.

Kataluna Esperanto-Asocio kaj Kataluna Esperanto-Junularo profunde bedaŭras ŝian perdon, kaj ni volas kondolenci ŝiajn familianojn kaj amikojn. Same ni kondolencas la internacian esperantistaron, el kiu ŝi estis parto.

(Komuniko de Kataluna Esperanto-Asocio)


Rilata artikolo:

La arkivo de UEA estos transdonita al Vieno

La komitato de UEA en sia sabata kunsido decidis, ke la arkivo de la asocio estu transdonita al la Aŭstria nacia biblioteko en Vieno. La decidoj pri la sorto de la konstruaĵo en Nieuwe Binnenweg 176 en Roterdamo kaj de Biblioteko Hodler denove estis prokrastitaj. La buĝeto por la jaro 2022 estis akceptita sen diskuto.


Martin Schäffer dum la komitata kunsido.

Sabate la 16-an de oktobro la komitato de UEA jam la kvaran fojon kunvenis rete por diskuti la planojn de la estraro por la malmunto de la Centra Oficejo en Nieuwe Binnenweg 176 en Roterdamo. La kunsido estis eĉ pli kaosa ol kutime, interalie ĉar la komitato ricevis de la estraro neniajn skribajn informojn pri la aktuala stato de la afero rilate la sorton de la domo, nek konkretan proponon pri decidoj.

En la pasinta kunsido la komitato jam decidis, ke la libroservo kaj kongresa administrado de UEA estonte estu prizorgataj de la organizaĵo E@I en Slovakio. La sola efektiva decido farita en la nuna kunsido temis pri la transdono de la arkivoj de UEA al la Aŭstria nacia biblioteko en Vieno.


Orlando Raola dum la kunsido.

Estrarano Orlando Raola argumentis, ke la transdono nepras por savi la valorajn dokumentojn.

– Pro la apartaj cirkonstancoj ekonomiaj kaj fizikaj, en kiuj la asocio troviĝas ĉi-momente, ĝi vere ne plu povas respondece plu teni tiajn valoraĵojn. Ni volas certigi ilian ekziston por la estonteco, aliron por esploristoj, kaj ne malpli grave la ciferecigon, kiu vere disponigos ilin al multaj homoj.

Laŭ Orlando Raola ĝuste la biblioteko en Vieno havas la plej taŭgajn teknikajn kaj homajn rimedojn por certigi la pluvivon de la kolekto.

– Eĉ se estas tia sento, ke ni senigas nin je io, ni komprenu, ke estas pli alta celo ol konservado de la materialo en nia kelo. Pro tio mi vere instigas la komitatanojn fine akcepti, ke ni agas laŭ la intereso de la asocio, de la tuta esperantistaro, de la historio de la lingvo, de la kulturo de Esperanto, kaj ke oni ne plu uzu tiajn argumentojn, kiuj vere ne havas la larĝan perspektivon historian de tio, kion ni faras.

Li ricevis subtenon de Renato Corsetti:


Renato Corsetti dum la kunsido.

– Mi volas subteni la proponon de la estraro, ke ĉio, kio povus iri al Vieno, iru al Vieno. La veraj malamikoj de Hodler kaj de nia historia heredaĵo, estas tiuj kiuj volas ke ĝi mortu en Roterdamo, anstataŭ esti publike alirebla en Vieno.

Osmo Buller havis alian opinion:

– Mi volas unue komenti la asertojn pri tio, ke la biblioteko kaj arkivo nun estas en kompleta malordo kaj ke la biblioteko estas en kelo, dum la Centra Oficejo eĉ ne havas kelon. La biblioteko situas en teretaĝo. Mi ne scias, ĉu Orlando entute vizitis la Centran Oficejon. La libroj kaj revuoj estas bone konservataj en metalaj ŝrankoj, kaj la arkivaj materialoj ne estas en malordo, ĉar Ziko bone inventariis ĉion jam antaŭ multaj jaroj. Sed ĉefe ĝenas min en ĉi tiu tuta diskuto, ke ni ne vere scias, por kio ni voĉdonos, ĉar ni ne havas antaŭ ni klaran dokumenton pri la kondiĉoj, laŭ kiuj okazus la transdono, kaj laŭ kiuj oni poste povus utiligi la materialojn, kiuj troviĝus en Vieno.


Osmo Buller dum la kunsido.

Buller argumentis, ke oni ne traktu la asocion kiel mortanton:

– Renato parolis ĉi tie pri morto en Roterdamo. Do oni jam konsideras UEA mortanta, aŭ baldaŭ mortonta, kaj nun temas nur pri tio kiu prizorgu la postlasaĵon, ĉar ni mem kiel mortintoj ne plu povus prizorgi ĝin. Laŭ mi UEA ne estus mortanta sen tiuj decidoj, kiujn oni nun estas farantaj, kaj bedaŭrinde jam parte faris. Mi nepre volas konservi kaj kreskigi la prestiĝon de UEA kiel io, pri kio la esperantistoj estas fieraj.

Laŭ Orlando Raola Osmo Buller vivas en la pasinteco:

– Ni jam plurfoje aŭdis la gurdadon de argumentoj fare de komitatano Buller, kiu simple ne alĝustiĝas al la nuna realo. Ni ĉiuj komprenas, ke estis iam oficejo kun deko da laboristoj kaj ĉiutaga funkciado kaj ke ĝi estis la fiero de la movado. Sed tio estas pasinta historio, kaj kion oni devas kompreni estas, ke dum jaroj tiu situacio ne plu estas eltenebla. Ke la biblioteko estas en ia konsultebla formo ĉi-momente estas absoluta mensogo. Mi ne nur vizitis, sed volontulis tie du monatojn, kaj estis surprizita, ke ĝi ne havas katalogon, nur paperajn slipetojn kun la havaĵo de la tiel nomata biblioteko. Mi bedaŭras, ke homoj ankoraŭ volas resti ankritaj en tiu pasinteco de la asocio kaj ne komprenas ke la trajno foriris de la stacio kaj ke ni devas agi respondece kaj ame al nia kulturo kaj havaĵo, kaj ne en tiu sentimentala maniero.

Post plia babilado oni fine formulis proponon pri decido, kaj voĉdonis pri ĝi. Per 35 voĉoj por, 6 voĉoj kontraŭ kaj 3 sindetenoj, la komitato decidis, ke “UEA kontraktu kun la Aŭstria nacia biblioteko la transdonon de la asocia arĥivo kun interkonsentita prokrasto en la livero de dokumentoj”, sen pliaj detaloj.


Duncan Charters dum la kunsido.

Poste oni transiris al la demando pri la domo en Nieuwe Binnenweg. Prezidanto Duncan Charters rakontis, ke oni faris tri studojn pri la stato kaj valoro de la domo. La komitato tamen ricevis neniajn skribajn informojn pri tiuj studoj antaŭ la kunsido. Anstataŭe ĝenerala direktoro Martin Schäffer buŝe resumis ilin por la komitato jam dum la kunsido.

– Ni ricevis unu oferton pri la domo. Kiel Duncan menciis, estas informo de energi-konsilisto, kiu opinias, ke por havi energinivelon C, oni minimume devus elspezi 120 000 eŭrojn. Aldoniĝus pliaj kostoj, se ni volus ludoni la domon.

Laŭ la kalkuloj resume prezentitaj de Martin Schäffer, la suma kosto de necesaj investoj por povi ludoni la domon povus atingi 400 000 eŭrojn. Se oni poste ludonus la tutan domon, la enspezo povus esti 20 000 eŭroj jare. Tial laŭ li estas pli bone vendi la domon ol konservi ĝin kiel propraĵon de UEA.


Martin Schäffer dum la kunsido.

– Se oni vendus, oni povus investi tiun kapitalon kaj havi pluson de 40 000 eŭroj, duoblon de tio, kion ni ricevos, se ni ludonos. Tio estas konservativa takso, gajno de 4–6 procentoj eblas en multaj partoj de Eŭropo, kaj investo en loĝnemoveblaĵo en Nederlando povus doni 3,5 procentojn… El administra vidpunkto ni daŭrigu esplorojn pri vendo, ĉar laŭ mia opinio ĉio alia estos iom tro riska por la asocio.

La ciferoj mirigis iujn komitatanojn, kaj Agnes Geelen el Belgio eĉ petis Martin Schäffer malkaŝi, kie oni povas atingi tian gajnon por investita mono. Cetere la nuna kapitalo de UEA tute ne donas kompareblan gajnon – laŭ la bilanco pli ol du milionoj da eŭroj simple kuŝas en bankaj kontoj, kie ili donas nenian profiton.

UEA pli frue ricevis oferton de 1 075 000 eŭroj por la domo ĉe Nieuwe Binnenweg 176, kaj laŭ la estraro esploroj montras, ke tio estas prezo favora al UEA.

– La homo kiu faris la proponon, volus havi respondon sufiĉe baldaŭ. Oni parolis eĉ pri marto 2022, sed mi ne kredas ke ni povos ĝis tiam decidi, diris Martin Schäffer.

Li petis, ke la komitato nun rajtigu lin elspezi monon por pliaj esplorlaboroj pri la alternativa kosto de renovigo por ludono de la konstruaĵo.

– Ni bezonas nur iun decidon, ĉu ni investu monon en esplorlaboroj kun arkitekto kaj simile, aŭ se la komitato venos al la konkludo ke oni jam nun volas vendi, ni serĉu makleriston por ricevi la plej bonan rezulton.


Ahmad Reza Mamduhi dum la kunsido.

Komitatano Ahmad Reza Mamduhi subtenis la vendon de la domo:

– Per tiu mono, kiun ni gajnas, ni eniru en la virtualan mondon, kun bona retejo kiu donas virtualajn eblojn al niaj membroj. Ni povus enspezi multe eĉ eksteresperantuje. Ni migru al virtuala mondo kaj havu malgrandan konstruaĵon por juraj aferoj, por niaj serviloj kaj tiel plu.

Osmo Buller aliflanke proponis, ke la komitato nun nenion decidu, sed ke Martin Schäffer sendu siajn klarigojn al la komitato en skriba formo, por ke oni povu trankvile konsideri la aferon. Post pliaj senrilataj babiloj la komitato konkludis, ke Schäffer laŭeble tuj sendu skriban raporton, kaj ajnaj decidoj pri la domo estu faritaj nur post tio.

La demando pri la sorto de la biblioteko Hodler tute ne estis tuŝita dum la kunsido, eĉ se prezidanto Duncan Charters konstatis, ke se oni vendos la domon en Nieuwe Binnenweg 176, la biblioteko ĉiuokaze ne plu povos situi tie.

La buĝeto por la jaro 2022 estis akceptita preskaŭ sen diskuto, kun 29 voĉoj por, 1 kontraŭ kaj 8 sindetenoj. La buĝeto estas farita sen konsidero pri la nun okazantaj ŝanĝoj en la Centra Oficejo, kaj antaŭvidas deficiton de iom pli ol 49 000 eŭroj. Por eventualaj kostoj de la “transiro” oni rajtigis uzon de mono el rezervoj.


TEJO atingis konsultan statuson ĉe UN

TEJO atingis gravan sukceson en siaj rilatoj kun internaciaj organizaĵoj. La junulara sekcio de UEA nun havas specialan konsultan statuson kun Unuiĝintaj Nacioj, kio permesas al ĝi  propranome interveni en diskutoj kaj fari proponojn en diversaj UN-organoj.

UEA ricevis aŭtomate konsultajn rilatojn kun UN jam en 1954, rezulte de la similaj rilatoj atingitaj kun Unesko. Tamen, UEA tiam apenaŭ atentis pri tiu statuso en siaj eldonaĵoj, krom fojaj mencioj en estraraj jarraportoj.

Tiurilate okazis ŝanĝo en 1985, kiam la rilatoj kun UN estis promociitaj el la plej suba kategorio C al A. Tiun statuson de ”veraj” konsultaj rilatoj povis ricevi neregistaraj organizaĵoj pro propraj meritoj anstataŭ aŭtomate pro ligo kun iu speciala UN-organizaĵo.

Fine de la 1990-aj jaroj okazis organizaj ŝanĝoj ĉe UN, kaj la statuso de UEA estis ŝanĝita al tiel nomata “listigita neregistara organizaĵo”. Tiam UEA preparis ampleksan dokumentaron pri sia agado ĉe UN por atingi la novan “specialan konsultan statuson”. Tio sukcese okazis en 1998.

Nun similan statuson ekhavis ankaŭ TEJO. Ni petis la respondecan estraranon Valentin Ceretto Bergerat rakonti, kiel oni laboris por atingi tion.


Valentin Ceretto Bergerat.

Libera Folio: Kiel TEJO laboris por atingi tiun sukceson?

– La afero fakte komenciĝis ankaŭ kelkaj jaroj, sekve de la statusa memstarecigo de TEJO en 2017. Nia tiama oficistoj pri Eksteraj Rilatoj Quentin Weber-Seban komencis la laboron, apogite de pluraj aktivuloj, kun gravaj kontribuoj de interalie Francesco Maurelli. La akredita proceso estas longa kaj estis poste sekvita de Spyros Papadatos, nia nuntempa oficisto pri eksteraj rilatoj.

– Multaj ĝisnunaj agadoj de TEJO kontribuis al la sukcesa kandidatiĝo, kiel flankaj eventoj organizitaj paralele de forumoj, la alparoladoj. La kandidatiĝo fakte estis dokumento kiu interalie listigas la agadojn kiujn TEJO faris ĉe UN. Tiu longdaŭra aktivado de TEJO jam en la UN-sfero delonge okazas dank’al UEA. Tiu havas fame longdaŭran historion kun UN. La asocio ekhavis konsultajn rilatojn kun Unesko en 1954.

– TEJO, kiel junulara sekcio de UEA, ne havis ĝis 2017 la juran personecon por memstara reprezentado kaj povis agi nur pere de UEA, kio ne estis problemo en si mem, konsiderante ke UEA plene kunlaboremas pri tio. Tiel plurfoje okazis ke TEJO-membroj estis inkluditaj en UEA-delegitaroj. Unu el la plej famaj ekzemploj estas la alparolo de Rakoen Maertens, nia ĉefreprezentanto ĉe UN kaj Unesko, en la Ĝenerala Konferenco de Unesko en novembro 2017. En aprilo 2019, Rakoen sammaniere alparolos okaze de la Junulara Forumo de EKOSOK.

Kion la nova statuso signifas en la praktiko?

– Unue, tio signifos ke ekde nun TEJO rajtas je reprezentantoj, delegitaroj kaj kontribuoj al komunaj pozicioj dum UN-eventoj, apartaj de tiuj de UEA. Nia statuso kiel oficiala partnero de UN ankaŭ faciligos nian kunlaboradon kun landaj delegitaroj kaj diplomatoj.

– TEJO ankaŭ povos rekte rilati kun UN-instancoj sen UEA-perado, ekzemple pri ĝuste delegitaroj aŭ pri partopreno en UN-eventoj, kio iusence malpezigos la laboron de UEA.

– Ĉefe, tio signifos ke Esperanto kaj Esperantujo estos reprezentitaj de plia organizo ene de la UN-sistemo, kio plividebligos niajn lingvon, komunumon kaj lingvorajtajn temojn. Tamen tio ne signifas apartigon de UEA, ĉar ja gravas prezenti unuecan bildon de nia movado al la ekstera publiko.

Kiel TEJO praktike utiligos la sukceson?

– Unue, ni planas plifortigi nian teamon en la kernaj UN-urboj (Vieno, Ĝenevo, Novjorko) kaj trejni novajn homojn. Ni tiel daŭrigos nian ĉeeston en la kutimaj UN-eventoj, kiel la EKOSOK Junulara Forumo, ĉu persone aŭ rete.

– La agado de TEJO tiuterene estas konsciigi pri la graveco de lingvaj rajtoj kaj prezenti Esperanton kiel solvon al internacia komunikado. Tion ni ekzemple faris dum la antaŭa estrara mandato, kiam ni dufoje organizis retajn eventojn okaze de du retaj UN-forumoj partnere kun UEA.

– En tiu ĉi jaro, ni substrekis la gravecon de lingvaj rajtoj en pandemia situacio, helpe de la interveno de pluraj esploristoj pri la temo. Nia plua strategio estas starigi Lingvan Aliancon por faciligi kunlaboradon en lingvo-rilataj temoj inter la NRO-oj aktivaj ĉe UN.

– Intertempe, ni gvatas baldaŭajn (retajn) eventojn kaj uzas la tempon por varbi kaj trejni novajn aktivulojn al nia Komisiono pri Eksteraj Rilatoj (KER), kiu zorgas pri la rilatoj inter TEJO kaj aliaj organizoj. Pri tio UEA-aktivuloj aktive helpis nin kaj mi intencas daŭrigi la kunlaboradon inter la reprezentantoj de ambaŭ organizoj.

– Mi ŝatus finfine gratuli kaj danki la longjaran laboradon de niaj aktivuloj kaj oficistoj por plenumi tiun atingon, pri kio mi persone apenaŭ kontribuis per mia ĝisnuna mallonga aktivado en TEJO!

Tu oculos

 

Tu oculos es como un oceano azur

Io los mira tanto longe, tanto longe,

troppo longe

Io me immerge in le amene aqua calide

del blau brillante mar

Le undas me cuna

e jocosemente caressa mi nude corpore

Io nata sub le superficie del aqua

Calefaciente liquide me toto circumfere

Io descende al profunditate

Io non pote respirar

Io inhala aqua in mi pulmones,

me torque in crampos,

pois toto deveni blanc

Io mori

Io renasce como un delphino

e agilemente, celeremente

nata verso le superficie

le qual io rumpe e me jecta in le aere

e le aqua asperge con milles de guttas

De novo io nata in le fundo

e intona un canto delphic

Io canta del beltate abysmal

de tu oculos

e de tu labios magnetic

que me tira verso tu aura:

quando nostre labios se tocca

le supreme foco se incendia

Toto isto io sentiva

quando io spectava tu oculos

e nostre labios se toccava

le prime vice

 

Adeos

 

 

Le vita es plenate de adeos

Io me rememora omne le homines

con le quales io ha studiate,

laborate, parlate, promenate

jocate e ridite

Le majoritate ha disparite de mi vita

Illes es distante

Alcunos es morte

Forsan le regno celeste

es un placia ubi on nunquam

debe lassar illes qui on ha car, o ama

Omnes es insimul

e se gaude del delectos divin

 

Membroj povus decidi pri la Centra Oficejo

Eventuala decido pri vendo de la domo en Nieuwe Binnenweg 176 devas esti aprobita de la membraro en ĝenerala voĉdonado. Tian formalan proponon faris komitatano Dietrich Weidmann. La propono ricevis subtenon de pluraj aliaj komitatanoj, kaj sekve devos esti formale traktita ene de la komitato.


Centra Oficejo

La komitata kunsido, dum kiu oni decidos pri la sorto de la domo kaj la arkivoj de UEA, okazos sabate la 16-an de oktobro. Laŭ la tagordo publikigita en la komitata listo de UEA, la unua horo de la kunsido estos fermita al la publiko. Ne klaras kial tiu parto de la kunsido okazos sekrete, nek kiu decidis pri la sekretigo.

La estraro proponas ke la domo estu vendita kaj la arkivoj de la asocio transdonitaj al la Aŭstria nacia biblioteko en Vieno. Jam pli frue la komitato decidis, ke la libroservon kaj kongresan administradon de UEA estonte prizorgu la organizaĵo E@I en Slovakio.

Ne ĉiuj komitatanoj kontentas pri la plano vendi la propraĵon de la asocio. Laŭ komitatano François Lo Jacomo, la estraro ne donas al la komitato sufiĉajn informojn por vere decidi.

– Interalie mi ne aŭdis sufiĉajn respondojn al la demandoj de Osmo Buller aŭ de Michela Lipari, pri la transira periodo ni nenion scias kaj finfine, ni ne precize scias, kion ni aprobas krom la fakton, ke ne estas alternativo, li skribas en la komitata listo.

Responde al tio, komitatano Dietrich Weidmann proponis, ke eventuala vendo ne okazu sen rekta aprobo de la membraro:

– Mi ĝis nun ne enmiksiĝis en la diskuton. Sed mi pensas, ke sen absoluta mizero ni ne devas vendi nian centran oficejon, eĉ tiam ne, se ni ne plu mem utiligos ĝin. Nemoveblaĵo en landoj kiel Nederlando aŭ Svislando estas fakte la plej bona kaj plej sekura maniero investi kapitalon kaj mi certas, ke oni, en kazo, ke oni urĝe bezonus monon, povus ankaŭ ricevi hipotekon je tre favora kondiĉo al nia nemoveblaĵo. Se tamen la komitato kaj estraro decidus vendi nian nemoveblaĵon, tiam mi fakte postulas, ke tia decido estu submetita al voĉdono de nia membraro.

La propono de Dietrich Weidmann tuj ricevis formalan subtenon de pluraj komitatanoj (Ruben Sanchez, Osmo Buller kaj François Lo Jacomo) kaj sekve oni devos ĝin formale pritrakti en la kunsido.

– Ade daŭras plialtiĝo de domprezoj en Roterdamo. La eliro de la ekonomio el la pandemia krizo nur akcelos ĝin, ĉar la urbo estas ŝlosile grava por la ekonomio de la lando, argumentis Buller.

Kontraŭis la proponon Michael Boris Mandirola:

– Mi komprenas la dubojn de multaj, sed mi memorigas ke nia asocio havas organon kiu ĝuste kompetentas fari analizojn kaj esplorojn pri tiaj kompleksaj temoj kaj mi emas ilin fidi.

– Do, mi demandas al la pledantoj de nevendado, ĉu vi estus persone pretaj respondeci pri tio? Ĉu vi pretus esplori pri la necesaj laboroj, serĉi firmaojn, peti proponojn, kompari ilin kaj asigni la laborojn, zorgi pri la konkreta efektivigeblo de la laboroj, kaj tiel plu? Mi dubas cetere ke multo el tio fareblus sen surloka ĉeesto. Sen solvo pri tiu punkto, mi taksus nevendadon tre problema elekto.

2021-10-09 – Election parlamentari in Tchekia

safe-imageLi election parlamentari in Tchekia ha esset ganiat del conservatives liberal (Spolu) con 28 percentes del votes, sequet del populistes (ANO) con 27 percentes, liberales por-europan con 16 percentes e nationalistes (SPD) con 10 percentes. Li tilnui o(p)position (li liberales e conservatives liberal) posse e vole formar li nov guvernament, támen li morient presidento Miloš Zeman va voler retener li tilnui guvernament del nationalistes e populistes tam longmen quam possibil, causant un crise. (CZ)

2021-10-09 – Elekto parlamental en Chekia

safe-imageL’ elekto parlamental en Chekia ganesis dal konservisti liberal (Spolu) kun 28 centimi del voti, sequata dal populisti (ANO) kun 27 centimi, liberali por-Europana (PirSTAN) kun 16 centimi e nacionalisti (SPD) kun 10 centimi. La tilnuna opozantaro (la liberali e konservisti liberal) povas e volas formacar la nova guvernerio, tamen la mortanta prezidantulo Miloš Zeman volos retenar la tilnuna guvernerio dil nacionalisti e populisti tam longe kam posible, efektigante krizo. (CZ)

2021-10-09 – Comitia in Cechia

Bulgaria-oct9202110091019012021100910222320211009141046Cechia comitia habuit usque ad Saturni diem – horam quartam decimam. Factio populistica ANO, gubernaculum ducens usque ad nunc, circa viginti septem centesimas votorum consecuta est, quod maximum est, sed ejus socius (nationalistæ – SPD) nimis debiles sunt. Ergo hæ factiones sinistræ et conservativæ repulsam ferunt. Victrices sunt factiones, quæ politicis dextris et progressui favent, usque ad nunc gubernaculo adversariæ fuerunt et a divitibus et eruditis sustinentur. (CZ)

2021-10-09 – Elektione in Chekia

Bulgaria-oct9202110091019012021100910222320211009141046Li elektione parlamental in Chekia ha fina in saturdie klok dekquar. Li partise populisti ANO, duktere del guvernantaro til nun, have sirk duanti ok sentimes del votos, kelum es maximum, ma len partnere por un koalitione (li nationalistes – SPD) es tro febli. Dunke disi partises sinistri-konservativ ha stretim perda konter partises dextri-progresivisti, til nun in li opositione. Li opositione liberal-europani-verdi es apoyat per riches, edukates e urbanes. (CZ)

2021-10-09 – Electione in Cechia

safe-imageElectione parlamentario in Cechia habe fine in Saturno-die in hora decimo-quarto. Factione populistico ANO, duce de gubernaculo usque ad nunc, habe circum vinginti-novem centesimos de votos, quod es maximo, sed suo socio pro coalitione (nationalistas – SPD) es nimis debile. Ergo isto factiones sinistro-conservativo es breve perdente contra factiones dextro-progressivistico, usque ad nunc in oppositione. Oppositione liberale es sustento ab divites, eruditos et urbanos. (CZ)

2021-10-09 – Selektasion in Cekhia

safe-imagePo selektasion parlamentik in Cekhia, kel av finied in dirun saturndiik in hor deskuart, fraksion sinistristik-konservistik, usk sitempe in guvernatorel, es strete perdant kontr fraksion dekstristik-progresistik, usk sitempe in oposasion. Guvernatorel antielitistik-nasionalistik-komunistik es suported per povri, needukedi e vilajani, durantu ke oposasion libristik-europanistik-verd es suported per riki, edukedi e urbani. (CZ)

Ko radiki de Lojban:
Po cuxna flalu-turni-ciste in Tceko, kel av fanmo in djedi 6 in cacra 14, girzu zunle – dzena-lijda-sarji, usk sitempe in turni, es jarki sirko kontr girzu pritu – crane-klama, usk sitempe in fapro. Turni anti-nobli – natmi-prami – gunka-turni es sarji per pindi, ne-stuca e nurma, durantu ke fapro vrici-krici-curmi – Vropa – crino es sarji per ricfu, stuca e tcadu. (c = sh, x = kh)

2021-09-13 – Violentia in Niger

000-Par2071466Un reporto del Amnestia International, citante altere organizationes, dice, que un numero crescente de infantes es occise e rapte, proque le conflicto in Niger pejora se, principalmente in le region Tillabéri, juxta le frontieras con Mali e Burkina Faso. Le reporto dice, que “un generation cresce circumferte per morte e destruction” e denuncia le brutalitate del Stato Islamic. (NE)

Ĉu UEA degeneras? Vicprezidanto respondas

”Oni devas agnoski ke la plej bonaj kaj fierindaj aferoj en Esperantujo havas malmultan aŭ neniun rilaton al la ĉefa Esperanto-organizaĵo”, skribis Stanislav Belov pri UEA en ĵusa vidpunkta artikolo. Ni petis la vicprezidanton de UEA, Fernando Maia, komenti la konkludojn.


La artikolo de Stanislav Belov en La Ondo de Esperanto.

En La Ondo de Esperanto ĵus aperis vidpunkta artikolo de Stanislav Belov, en kiu li rakontas pri siaj spertoj de Esperanto-organizaĵoj, interalie UEA. Li skribas, ke UEA apenaŭ plu eldonas librojn, la retejo estas arkaika, kaj siajn ĉefajn servojn ĝi nun transdonas al alia organizaĵo.

Sian tekston li finas jene:

Resume mi diru, ke se la Esperanto-organizaĵoj deziras plu vivi kaj haltigi sian degeneron, ili devas realisme rigardi sin mem kaj lerni de la ekstera mondo anstataŭ senfine kaj senfrukte ĝin edifi. Oni povas multe babili pri efikeco kaj utileco de nia lingvo, sed efektive oni pritaksas ĉiujn organizaĵojn laŭ ilia sukceso en propra kampo. Ĝis nun Esperanto-organizaĵoj malsukcesis eĉ en Esperantujo, do apenaŭ oni povas atendi, ke la pli granda mondo atentos ilin.

Ni petis la vicprezidanton de UEA, Fernando Maia, kelkvorte reagi al la tezo de la artikolo, laŭ kiu la Esperanto-organizaĵoj degeneras, kaj ke pasis la tempo kiam la Esperanto-organizaĵoj estis la ŝlosila elemento de la Esperanto-vivo.

Li respondis ne kelkvorte, sed per 923 vortoj, kiujn ni publikigas ĉi-sube.


Stanislav Belov kaj Fernando Maia.

Respondo de Fernando Maia

Mi estis informita pri tiu opiniartikolo, kiun cetere verkis dumviva membro de UEA. Mi trovas la artikolon sufiĉe honesta kaj bonvena. Kiel mem diras nia kara Stanislav, li decidis esprimi sian opinion ne kun la celo ĝin trudi, sed ke tio instigu al plua cerbumado pri nia sanstato. Mi ĝojus, se pli da opiniartikoloj estus tiaj. Entute li listigas faktojn kaj pensojn, grandparte surbaze de siaj personaj spertoj, kiuj tamen plene meritas nian atentan prikonsideradon. Li konklude uzis la vortumon, laŭ kiu Esperanto-organizaĵoj ”degeneras”.

Sufiĉe forta, sed ni ne devas timi bonutiligi la senton (aŭ eĉ la komprenon), kiun tiu vortumo “generas”, por mediti pri nia situacio kiel situacio de movado fundamentita sur reto de organizaĵoj, ĉefe asocioj. Ne estas novaĵo (kaj tio troveblas en diversaj dokumentoj de UEA), ke la tempoj ŝanĝiĝis por asocioj kaj ke ni urĝe bezonas reviziti nian funkciigon, kvankam al tio kelkaj daŭre kaj forte rezistas.

Gravas kompreni, ke “ekde ĉiam” la komunumon ĉirkaŭ asocio konsistigas la jenaj kategorioj de anoj:

  1. anoj, kiuj komprenas la plej bazan celon de la asocio kaj tial dumvive aŭ konstante membriĝas (kaj donacas) por subteni tiun celon,
  2. anoj, al kiuj normale plaĉas la bazaj servoj de la asocio por kiuj postulatas membreco kaj kiuj tial dumvive aŭ konstante membriĝas por ĝui tiujn bazajn servojn;
  3. anoj, kiuj interesiĝas pri kelkaj servoj de la asocio por kiuj postulatas membreco (aŭ simple pri avantaĝoj de membreco) kaj tial nur laŭkonvene (kaj do potenciale nur sporade) membriĝas,
  4. anoj, kiuj komprenas la plej bazan celon de la asocio, tamen al kiuj membreco ial ne estas prioritato kaj kiuj tial ne membriĝas, sed la asocion subtenas alimaniere (tiuj ĝuas nur la senpagajn servojn de la asocio kaj kontentas pri tio); kaj
  5. anoj (de la komunumo ĉirkaŭ la asocio), kiuj komprenas (aŭ ne) la plej bazan celon de la asocio, sed por kiuj membreco estas aktive nedezirata kaj kies agado ne subtenas aŭ eĉ aktive malsubtenas la asocion (tiuj tamen ofte ankaŭ ĝuadas la servojn de la asocio, ĉu senpagajn, ĉu eĉ kontraŭpagajn, sed sen membreco, kaj por ili la asocio estas konstanta nemalhavebla temo).

Ĉiu asocio devas bone kompreni tiujn kategoriojn de ano de la komunumo ĉirkaŭ si kaj surbaze de tio konstrui strategiojn por rilati kun ĉiuj. Sed, same grave, ĉiu asocio devas ankaŭ konscii pri la komunumo ĉe kiu la asocio plene ne vekas interesiĝon kaj pro tio estas simple ne konata.

Kiam Stanislav konkludas, ke la Esperanto-organizaĵoj degeneras, li celas, ke la organizaĵoj ne adaptiĝis al la nova (reta) epoko (tion same diris antaŭaj estraroj de UEA). La reta epoko kaŭzas, ke la nombro de anoj en kategorioj 2 kaj 3 (kiuj partoprenas en la financoj de la asocio) pli kaj pli reduktiĝas, ĉar la servojn, similajn aŭ samajn, ili trovas ofte senpage en la reto. Kaj tio same kaŭzas, ke la nombro de anoj en kategorio 4 (kiuj normale ne partoprenas en la financoj) kreskadas (sen iu ajn alporto de financa subteno).

La neevitebla sekvo estas, ke restas al la kategorio 1 respondi grandparte sola al la financaj bezonoj de la asocio, kio kompreneble fariĝas (kaj tute nedaŭripove) peza ŝarĝo. Tiu afero eĉ pliobliĝas en reto de organizaĵoj, kia estas nia movado, ĉar se unu organizaĵo suferas tiun problemon, envere la tuta reto, pro simila strukturo, same suferos. Do ĉiu nivelo de la reto obligas la defion, kiun ni ne povas negacii, sed devas alfronti.

La temo postulas tutan artikolon aŭ eĉ serion da artikoloj (ekz-e por kundividi la diversajn strategiojn por ĉiu menciita kategorio) – kaj vi petas al mi nur kelkvorte reagi al la opiniartikolo de Stanislav, kiu estis pli ol 2500-vorta. Mi tamen, jes, konsentas kun li – en la senco, ke, se la Esperanto-organizaĵoj ne agnoskos la postulojn de la nova epoko, ne akceptos ŝanĝojn kaj deziros senalternative resti en siaj strukturoj, ili sendube kaj fatale degeneros.

Ankaŭ tio ne estas novaĵo. Sed ni ne povas samtempe forgesi, ke la komunumo, kiu ne konas niajn asociojn, aŭ Esperanton mem, daŭre estas giganta: ĉefe la gvidantoj de Esperanto-asocioj, kies celo estas antaŭenigi Esperanton, ne havas la rajton droni en la fantazio, ke nia movado estas same giganta. Kaj ĝuste surbaze de tiuj komprenoj ni laboras en UEA.

Pri la mencio, ke pasis la tempo, kiam Esperanto-organizaĵoj estis la ŝlosila elemento de la Esperanto-vivo, tiu nocio povas esti plene prava por kelkaj aspektoj de la realeco – kaj ni denove ne timu tion. Tamen ĝi certe ne estas universale prava. Mi provos klarigi ambaŭ komprenojn.

Nu, se ni akceptas la fakton, ke nun homoj pli kaj pli trovas la servojn, antaŭe ofertitajn de la asocioj, senpage en la reto, normala konsekvenco do estas, ke la asocioj ne plu estas ŝlosilaj kaj kernaj rilate la provizadon per tiuj servoj. Sed laŭ mi la asocioj ja ne devas sopiri esti ŝlosilaj en tiu aspekto, ke ili devus esti la solaj en la havigado de servoj.

La Esperanto-asocio devus senpolemike funkcii tiel, ke la sukcesoj de la Esperanto-komunumo estas ankaŭ iliaj sukcesoj, kaj tiujn sukcesojn la asocioj devus do subteni sen la neceso kun ili plene konkurenci aŭ ilin repliki aŭ akapari. Tia sukcesado kaj la subteno al ĝi finfine ligiĝas al aspekto pri kiu tamen niaj asocioj daŭre estas ŝlosilaj kaj kernaj: la reprezentado de nia afero. Kaj aparte UEA daŭre estas pri tio ŝlosila kaj kerna en la movado.

Gravas, ke tiu reprezentado okazu en financa daŭripoveco kaj kun celhava kaj adaptiĝema subtenado. Mi pensas, ke Stanislav konsentas pri tio, ĉar el lia opiniartikolo ni povas jam en la komenco lerni, ke por li UEA estas ”la ĉefa Esperanto-organizaĵo”.

Fernando Maia

Ĉu UEA degeneras? Vicprezidanto respondas.

”Oni devas agnoski ke la plej bonaj kaj fierindaj aferoj en Esperantujo havas malmultan aŭ neniun rilaton al la ĉefa Esperanto-organizaĵo”, skribis Stanislav Belov pri UEA en ĵusa vidpunkta artikolo. Ni petis la vicprezidanton de UEA, Fernando Maia, komenti la konkludojn.


La artikolo de Stanislav Belov en La Ondo de Esperanto.

En La Ondo de Esperanto ĵus aperis vidpunkta artikolo de Stanislav Belov, en kiu li rakontas pri siaj spertoj de Esperanto-organizaĵoj, interalie UEA. Li skribas, ke UEA apenaŭ plu eldonas librojn, la retejo estas arkaika, kaj siajn ĉefajn servojn ĝi nun transdonas al alia organizaĵo.

Sian tekston li finas jene:

Resume mi diru, ke se la Esperanto-organizaĵoj deziras plu vivi kaj haltigi sian degeneron, ili devas realisme rigardi sin mem kaj lerni de la ekstera mondo anstataŭ senfine kaj senfrukte ĝin edifi. Oni povas multe babili pri efikeco kaj utileco de nia lingvo, sed efektive oni pritaksas ĉiujn organizaĵojn laŭ ilia sukceso en propra kampo. Ĝis nun Esperanto-organizaĵoj malsukcesis eĉ en Esperantujo, do apenaŭ oni povas atendi, ke la pli granda mondo atentos ilin.

Ni petis la vicprezidanton de UEA, Fernando Maia, kelkvorte reagi al la tezo de la artikolo, laŭ kiu la Esperanto-organizaĵoj degeneras, kaj ke pasis la tempo kiam la Esperanto-organizaĵoj estis la ŝlosila elemento de la Esperanto-vivo.

Li respondis ne kelkvorte, sed per 923 vortoj, kiujn ni publikigas ĉi-sube.


Stanislav Belov kaj Fernando Maia.

Respondo de Fernando Maia

Mi estis informita pri tiu opiniartikolo, kiun cetere verkis dumviva membro de UEA. Mi trovas la artikolon sufiĉe honesta kaj bonvena. Kiel mem diras nia kara Stanislav, li decidis esprimi sian opinion ne kun la celo ĝin trudi, sed ke tio instigu al plua cerbumado pri nia sanstato. Mi ĝojus, se pli da opiniartikoloj estus tiaj. Entute li listigas faktojn kaj pensojn, grandparte surbaze de siaj personaj spertoj, kiuj tamen plene meritas nian atentan prikonsideradon. Li konklude uzis la vortumon, laŭ kiu Esperanto-organizaĵoj ”degeneras”.

Sufiĉe forta, sed ni ne devas timi bonutiligi la senton (aŭ eĉ la komprenon), kiun tiu vortumo “generas”, por mediti pri nia situacio kiel situacio de movado fundamentita sur reto de organizaĵoj, ĉefe asocioj. Ne estas novaĵo (kaj tio troveblas en diversaj dokumentoj de UEA), ke la tempoj ŝanĝiĝis por asocioj kaj ke ni urĝe bezonas reviziti nian funkciigon, kvankam al tio kelkaj daŭre kaj forte rezistas.

Gravas kompreni, ke “ekde ĉiam” la komunumon ĉirkaŭ asocio konsistigas la jenaj kategorioj de anoj:

  1. anoj, kiuj komprenas la plej bazan celon de la asocio kaj tial dumvive aŭ konstante membriĝas (kaj donacas) por subteni tiun celon,
  2. anoj, al kiuj normale plaĉas la bazaj servoj de la asocio por kiuj postulatas membreco kaj kiuj tial dumvive aŭ konstante membriĝas por ĝui tiujn bazajn servojn;
  3. anoj, kiuj interesiĝas pri kelkaj servoj de la asocio por kiuj postulatas membreco (aŭ simple pri avantaĝoj de membreco) kaj tial nur laŭkonvene (kaj do potenciale nur sporade) membriĝas,
  4. anoj, kiuj komprenas la plej bazan celon de la asocio, tamen al kiuj membreco ial ne estas prioritato kaj kiuj tial ne membriĝas, sed la asocion subtenas alimaniere (tiuj ĝuas nur la senpagajn servojn de la asocio kaj kontentas pri tio); kaj
  5. anoj (de la komunumo ĉirkaŭ la asocio), kiuj komprenas (aŭ ne) la plej bazan celon de la asocio, sed por kiuj membreco estas aktive nedezirata kaj kies agado ne subtenas aŭ eĉ aktive malsubtenas la asocion (tiuj tamen ofte ankaŭ ĝuadas la servojn de la asocio, ĉu senpagajn, ĉu eĉ kontraŭpagajn, sed sen membreco, kaj por ili la asocio estas konstanta nemalhavebla temo).

Ĉiu asocio devas bone kompreni tiujn kategoriojn de ano de la komunumo ĉirkaŭ si kaj surbaze de tio konstrui strategiojn por rilati kun ĉiuj. Sed, same grave, ĉiu asocio devas ankaŭ konscii pri la komunumo ĉe kiu la asocio plene ne vekas interesiĝon kaj pro tio estas simple ne konata.

Kiam Stanislav konkludas, ke la Esperanto-organizaĵoj degeneras, li celas, ke la organizaĵoj ne adaptiĝis al la nova (reta) epoko (tion same diris antaŭaj estraroj de UEA). La reta epoko kaŭzas, ke la nombro de anoj en kategorioj 2 kaj 3 (kiuj partoprenas en la financoj de la asocio) pli kaj pli reduktiĝas, ĉar la servojn, similajn aŭ samajn, ili trovas ofte senpage en la reto. Kaj tio same kaŭzas, ke la nombro de anoj en kategorio 4 (kiuj normale ne partoprenas en la financoj) kreskadas (sen iu ajn alporto de financa subteno).

La neevitebla sekvo estas, ke restas al la kategorio 1 respondi grandparte sola al la financaj bezonoj de la asocio, kio kompreneble fariĝas (kaj tute nedaŭripove) peza ŝarĝo. Tiu afero eĉ pliobliĝas en reto de organizaĵoj, kia estas nia movado, ĉar se unu organizaĵo suferas tiun problemon, envere la tuta reto, pro simila strukturo, same suferos. Do ĉiu nivelo de la reto obligas la defion, kiun ni ne povas negacii, sed devas alfronti.

La temo postulas tutan artikolon aŭ eĉ serion da artikoloj (ekz-e por kundividi la diversajn strategiojn por ĉiu menciita kategorio) – kaj vi petas al mi nur kelkvorte reagi al la opiniartikolo de Stanislav, kiu estis pli ol 2500-vorta. Mi tamen, jes, konsentas kun li – en la senco, ke, se la Esperanto-organizaĵoj ne agnoskos la postulojn de la nova epoko, ne akceptos ŝanĝojn kaj deziros senalternative resti en siaj strukturoj, ili sendube kaj fatale degeneros.

Ankaŭ tio ne estas novaĵo. Sed ni ne povas samtempe forgesi, ke la komunumo, kiu ne konas niajn asociojn, aŭ Esperanton mem, daŭre estas giganta: ĉefe la gvidantoj de Esperanto-asocioj, kies celo estas antaŭenigi Esperanton, ne havas la rajton droni en la fantazio, ke nia movado estas same giganta. Kaj ĝuste surbaze de tiuj komprenoj ni laboras en UEA.

Pri la mencio, ke pasis la tempo, kiam Esperanto-organizaĵoj estis la ŝlosila elemento de la Esperanto-vivo, tiu nocio povas esti plene prava por kelkaj aspektoj de la realeco – kaj ni denove ne timu tion. Tamen ĝi certe ne estas universale prava. Mi provos klarigi ambaŭ komprenojn.

Nu, se ni akceptas la fakton, ke nun homoj pli kaj pli trovas la servojn, antaŭe ofertitajn de la asocioj, senpage en la reto, normala konsekvenco do estas, ke la asocioj ne plu estas ŝlosilaj kaj kernaj rilate la provizadon per tiuj servoj. Sed laŭ mi la asocioj ja ne devas sopiri esti ŝlosilaj en tiu aspekto, ke ili devus esti la solaj en la havigado de servoj.

La Esperanto-asocio devus senpolemike funkcii tiel, ke la sukcesoj de la Esperanto-komunumo estas ankaŭ iliaj sukcesoj, kaj tiujn sukcesojn la asocioj devus do subteni sen la neceso kun ili plene konkurenci aŭ ilin repliki aŭ akapari. Tia sukcesado kaj la subteno al ĝi finfine ligiĝas al aspekto pri kiu tamen niaj asocioj daŭre estas ŝlosilaj kaj kernaj: la reprezentado de nia afero. Kaj aparte UEA daŭre estas pri tio ŝlosila kaj kerna en la movado.

Gravas, ke tiu reprezentado okazu en financa daŭripoveco kaj kun celhava kaj adaptiĝema subtenado. Mi pensas, ke Stanislav konsentas pri tio, ĉar el lia opiniartikolo ni povas jam en la komenco lerni, ke por li UEA estas ”la ĉefa Esperanto-organizaĵo”.

Fernando Maia

Un homage al Dea

Tu es un Dea,
belle, benevole e sage
Io non es digne
de restar in tu vicinitate,
ma ha misericordia
con un homine disviate
que suspira a esser amate de te

Tu es un Dea
e tu corpore resplende
Le energia divin
veni de tu celeste porta

Tu celeste porta,
le fonte del amor,
delicia e vita,
illo radia verso me,
illo evelia me

Follemente
io diceva stupide parolas
Io non videva lo divin,
solmente lo carnal
Mi folle lingua disviava
e causava le clausura
del porta divin

Io me confessa,
pete absolution,
cade ante tu pedes
Quanto plus profunde mi comprension,
tanto plus repententia io senti

Io non appreciava
tu presentia
Solmente quando le porta era claudite
io poteva mirar le paradiso
al qual io non poteva entrar plus

Absolve me, Dea!
Solmente nunc io sape qui tu es!
Monstra me mercede, aperi tu bracios,
sol io sta hic,
frigide, sin habitos

Io vole adorar te cata die,
portar te donos de fragrante fructos,
poner flores apud tu porta celeste
e cantar le melodia del corde ardente

Io vole prender tu mano
e vader verso le mar,
al oceano del amor infinite
Ibi nos natara,
ridera e joia sentira
e le tempore se dissolvera
in le molle undas translucide

Le benevole sol
nunquam se ponera,
illo nos calefacera, caressara
Nos frigide non plus sera

Tu es un Dea,
belle, benevole e sage
Io non es digne
de restar in tu vicinitate
Totevia io remane
Le spero impedi mi pedes
Io remane, io plora,
io lege iste poema a te
sperante que tu comprendera
le corde del poeta,
ille qui te amava tanto longe
e vole amar te multo plus
con amor sempre plus profunde,
reverentia e respecto,
nam tu es mi Dea

 

Maia antaŭvidas, ke UEA ŝparos dekmilojn

La komitato de UEA decidis, ke la kongresan administradon estonte prizorgu la organizaĵo Е@I en Slovakio. Tiu ŝanĝo laŭ vicprezidanto Fernando Maia povos ŝparigi al UEA 20 000 eŭrojn jare. La ĉefa parto de la ŝparo estiĝas pro la maldungo de la konstanta kongresa sekretario.


Fernando Maia. (Foto: Anna Striganova, revuo Esperanto.)

La jara kosto de la kongresa administrado laŭ la takso de la estraro de UEA nun estas pli ol 50 000 eŭroj. Tiu sumo konsistas ĉefe el la dungokostoj de la konstanta kongresa sekretario (KKS) kaj oficejaj kostoj. Transdonante la taskon al ekstera instanco, la asocio laŭ la plano de la estraro ŝparos parton de tiu sumo kaj tiel reduktos la riskon de deficitoj en venontaj jaroj.

La Universalaj Kongresoj havas ĉiu sian propran buĝeton, kiu do ne rekte influas la buĝeton de UEA. Tamen laŭ la kongresa regularo, 35 procentoj el la kongresaj kotizoj ĉiam iras rekte en la kason de UEA por pagi la administrajn kostojn, dum 65 procentoj estas uzataj por la ceteraj kostoj de la kongreso.

La lastaj du efektive okazintaj Universalaj Kongresoj estis tiuj en Lisbono en 2018, kun 1 567 aliĝintoj, kaj en Lahtio en 2019, kun 917 aliĝintoj. La kotiza procentaĵo de Lisbono enspezigis al UEA 74 111 eŭrojn, do klare pli ol estas la administraj kostoj. La kotiza procentaĵo de la rekorde malgranda kongreso en Lahtio estis 43 489 eŭroj.

Laŭ Fernando Maia, la kontrakto de UEA kun E@I signifos, ke estonte la asocio pagos por la kongresa administrado fiksan sumon de 25 000 eŭroj jare, kaj aldone varian koston, kiu estos ligita al la kotiza enspezo. En la kazo de Lahtio tio laŭ li donus ŝparon de proksimume 20 000 eŭroj.

– La reguloj por tiu aldona varia kosto estis konstruitaj tiel, ke por UK samgranda kiel tiu de Lahtio, la aldona varia kosto certe ne superos 6 000 eŭrojn. Tio signifas, ke tiu regulo, se ĝi estintus aplikita al Lahtio, rezultigus administran koston de malpli ol 31 000 eŭroj entute, kaj tial la rilato ”kosto-rimedo” de UK estintus pli pozitiva por la spezokonto de UEA ol tiu de la nuna situacio. La sama signifo aplikiĝas al ĉiuj aliaj jam realigitaj UK-oj.

Maia atentigas, ke la ŝparo videblos ĉe la ĝenerala buĝeto de UEA.

– La financa resanigo ne povus fokusiĝi pri la buĝeto aŭ spezokonto de la UK-oj pro tio, ke tiuj estas malpli regule prognozeblaj, ĉar la kondiĉoj varias ĉiujare laŭ cirkonstancoj kaj kongresurbo, tiel ke malgranda UK povas havi eĉ profitan rezulton, dum granda UK povas esti eĉ deficita, laŭ la planoj kaj kondiĉoj de la jaro aŭ urbo.

Kiu respondecos pri la kongresaj buĝetoj? Kio okazos pri la kongresa rezerva fondaĵo? Kaj kiel oni traktos la peradon de loĝado kaj ekskursoj, kiuj kutime donas iom da profito al UEA?

– Ĉio daŭre okazos laŭ la kongresa regularo, neniu ŝanĝo pri tio. Mi rekomendas legi, tie estas la respondoj por via demando.

La regularo tekstas: ”En okazo de malprofito rezulte de UK, UEA estas plene respondeca pri la likvido de ĉiuj ŝuldoj.” Do, la administradon prizorgos E@I, sed se rezultos malprofito, UEA pagos?

– Ne, neniam la informoj estis, ke E@I prizorgos sola la administradon. La informoj ĉiam estis, ke E@I plenumos taskojn laŭ la taskado de UEA. Ili do ne prenos decidojn sen instrukcio aŭ aprobo de la ĝenerala direktoro kaj la estraro de UEA. Ili same ne laboros ekster la difinitaj buĝetoj, kiujn aprobas la ĝenerala direktoro kaj la estraro, nek ekster kontraktoj, kiujn ellaboras kaj subskribas la ĝenerala direktoro. Tion priskribas la Kongresa Regularo. UEA estas kaj daŭre estos plene respondeca pri la UK kiel tuto.

– Mi petas relegi la raporton: ”Bazaj principoj de kontrakto kun profesia grupo por plenumi la taskojn de la Kongresa Fako estas, ke la kongresoj laŭ siaj ĝenerala koncepto kaj graveco por la Esperanto-movado funkcios plene kiel ĝis nun, sub la rego de UEA, pri kiuj statute kaj regulare respondecas la Estraro, la Ĝenerala Direktoro kaj la Lokaj Kongresaj Komitatoj (LKK). La kontraktonta organizaĵo do estos la plenumanto de taskoj por la realigo de la servo, kiu eksplicite plu okazos kiel servo de UEA”.

Laŭ la kongresa regularo ”UK finance funkcias surbaze de aparta buĝeto. La unuan skizon de la buĝeto ellaboras KKS”. Sed se ne plu estos dungita KKS, kiu plenumos tiun taskon? Ĉu iu nedungito havos la titolon KKS?

– Kiel jam informite, laŭ la plano en la raporto plenumos taskojn de la kongresa fako la teamo, kiun laŭkontrakte E@I disponigos por UEA. Tio inkluzivos skizi la kongresan buĝeton, kio devas okazi, laŭ la Kongresa Regularo, kun partopreno de la ĝenerala direktoro kaj de LKK kaj kun finaprobo de la Estraro de UEA.

Ĉu do pri perado de loĝado kaj tiel plu respondecos E@I, sed la plenan gajnon ricevos UEA? Se tiel, kian instigon havas E@I por trovi la solvojn, kiuj estas plej favoraj al UEA?

– La saman instigon kiel por okazigi la kiel eble plej bonkvalitan UK-on: de tio dependos renovigoj de la kontrakto.

Krom la kongresa fako, ankaŭ la prizorgado de la libroservo de UEA estos laŭ decido de la komitato transdonita al la organizaĵo E@I. Por ”financa resanigo” de la asocio, la estraro krome proponas fordoni la bibliotekon kaj arkivon de UEA, kaj vendi la domon en kiu nun situas la Centra Oficejo. Tiujn proponojn la komitato diskutos en kroma kunsido en oktobro.


Pli pri la temo

Rezultoj de la Belartaj Konkursoj de UEA 2021

La rezultoj de la Belartaj Konkursoj de UEA 2021 estis prezentitaj en aparta premia festo kadre de la Virtuala Kongreso en dimanĉo la 19-a de septembro. Partoprenis entute 188 verkoj.

Laŭ la prezentado dum la Premia Festo, la suma nombro de konkursaĵoj ĉi-jare estis rekorda. Kompreneble, ĉar oni enkondukis novajn branĉojn, ne estas tute komparebla situacio. Tamen, ankaŭ se oni rigardas la tri ĉefajn aŭ ĉiamajn branĉojn poezio, prozo kaj teatraĵo, la nombro estas preskaŭ rekorda – nur en 1988 kaj 1992 la nombroj en tiuj tri branĉoj sume estis pli altaj ol ĉi-jare.


Grafikaĵo: Sten Johansson. (Bedaŭrinde mankas kelkaj jaroj.)

Rezultoj de la Belartaj Konkursoj 2021 laŭ branĉo

Eseo

1-a premio ne aljuĝita.

2-a premio: Por ke ĉiu komprenu ĉiun. Aleksander Melnikov, Rusio

Honora mencio: Tridek malmortoj de Danielo. Roman Dobrzyński, Pollando

(8 verkoj, 6 aŭtoroj, 6 landoj)

Infanlibro de la jaro

La aventuroj de Jombor kaj Miki. Julian Modest; Eldonejo Dokumenta Esperanto-Centro, Kroatio.

(6 verkoj, 4 aŭtoroj, 4 landoj)

Kantoteksto

1-a premio: Ekas la nokto. Antonio Valén, Hispanio.

2-a premio: Kanto trista. Richard Hable, Aŭstrio.

3-a premio: Robinson’. Petro Palivoda, Ukrainio,

Honora mencio: Bela rev’. Ewa Grochowska, Francio.

Honora mencio: La balado de l’ kukolo. Serĝo Sire, Francio.

(19 verkoj, 12 aŭtoroj, 11 landoj)

Poezio

1-a premio: Koren de mallumo. Miĥail Frolov, Rusio.

2-a premio: Ĉe via cindro. Benoît Philippe, Germanio.

3-a premio: Ĉe la martkomenco. Choe Taesok, Sud-Koreio

Honora mencio: La sonĝo. Evgenij Georgiev, Kazaĥio.

(67 verkoj, 36 aŭtoroj, 23 landoj)

Prozo

1-a premio: Mi trinkas vino. Francisco Javier Moleón, Hispanio.

2-a premio: Parade antaŭ la reĝo. Anna Löwenstein, Britio.

3-a premio: Kredi. Sara Spanò, Italio.

(38 verkoj, 25 aŭtoroj, 17 landoj)

Prozo, subbranĉo mikronovelo

1-a premio ”Paula Adúriz”: Mia sozio. Jorge Rafael Nogueras, Usono.

(45 verkoj, 27 aŭtoroj, 16 landoj)

Teatraĵo

Neniu premio aljuĝita.

(1 verko, 1 aŭtoro, 1 lando)

Teatraĵo, subbranĉo monologo kaj skeĉo

Neniu premio aljuĝita

(4 verkoj, 2 aŭtoroj, 2 landoj)

Fonto: OLE (Originala Literaturo Esperanta)

 

Poemas e pensatas 10 annos!

 

Le 19e septembre 2011, dece annos retro, io publicava mi prime poema in iste blog.
Io lo nominava ”Hic e nunc”:


Hic e nunc
nunquam tunc
calma tu pensatas
le folle acrobatas

Ubi tu va?
Tu perdera
le vita magnific
Isto serea horrific

Nunc es le vita
con amor facite
per nostre sonios
e vostre besonios

Vermente, viver hic e nunc ha essite un importante thema in mi poesia trans le annos. Isto es un importante parte de mi philosophia de vita.
Ultra isto io ha toccate multe altere themas: musica, amor, spiritualitate, linguas, viages, humor, le historia etc.
Durante iste dece annos io ha publicate 806 entratas: poemas, novellas e chronicas.

Io ha experientiate multe cambios in mi vita durante iste dece annos. Sovente differente situationes e evenimentos me ha inspirate a scriber nove poemas. Trans le annos le blog ha essite un puncto firme in mi vita. Hic io ha edificate mi proprie belle mundo de poesia e Interlingua, al qual io sempre reveni con joia.

Al fin, un nove poema, inspirate de mi prime poema:

Ibi e tunc,
in passato, in futuro
vola le pensatas,
le folle acrobatas

Ubi illes va?
Al mundo magnific,
illes inspirara
in un modo prolific!

Poemas e pensatas
con amor facite,
cata mense un manata
de parolas ignite!

Hic e nunc
tu lege le message
del poeta que vole
devenir plus sage

Gratias a vos omnes, mi lectores de tote le continentes de nostre terra (excepte Antarctica)!
Durante iste dece annos mi blog ha habite 143.774 visitas.
Io me gaude que vos vole leger mi textos. Isto me inspira a scriber plus!

Ver colores (Textu in Interlingue)

Yo cantat durant li recent concert de nor scola-cor li canzon „Ver Colores“ (True Colors) de Cyndi Lauper con Vincent. Li canzon e li textu es tre bell. Pro to yo ha traductet li textu in Interlingue-Occidental.

Ver Colores

(Canzon de Cyndi Lauper traductet in Interlingue-Occidental)

Ma yo vide tui ver colores
perbrilliar
Yo vide tui ver colores
E to pro es que yo ama te
Dunc ne time monstrar les
Tui ver colores
Ver colores es tam bell
Quam un arc-in-ciel

Dunc monstra a me un subride
Ne esse ínfelici, yo ne memora quande
me videt recentmen tui subride
Se li munde fa te alienat
E tu ha ja prendet omnicos quel tu posse tolerar
Voca me
Pro que tu save que yo va esser ta

Ma yo vide tui ver colores
perbrilliar
Yo vide tui ver colores
E to es pro que yo ama te
Dunc ne time monstrar les
Tui ver colores
Ver colores es tam bell
Quam un arc-in-ciel

Yo ne memora quande me videt recentmen que tu ridet

Se li munde fa te alienat
E tu ha ja prendet omnicos quel tu posse tolerar
Voca me
Pro que tu save que yo va esser ta

E yo va vider tui ver colores perbrilliar
Yo vide tui ver colores
E to es pro quo yo ama te
Dunc ne time monstrar les

Tui ver colores
Ver colores
Ver colores perbrillia
E to es pro quo yo ama te
Dunc ne time monstrar les
Tui ver colores
Ver colores es bell
Quam li un arc-in-ciel